ะใช้ไม่ได้ แม้เป็นการจมน้ำ ก็จะทำให้อวัยวะมากมายเสื่อมสภาพ เอามาใช้ไม่ได้อ อีก ให้โอกาสตัวเองสักครั้ง”
เฉินชางพูดจบก็หันหลังเดินออกไป
อวี๋หวั่นได้ยินประโยคสุดท้ายของเฉินชาง ก็นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น
ให้โอกาสตัวเองสักครั้ง…
ครู่ใหญ่ เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ จู่ๆ ก็เผยรอยยิ้ม “ขอบคุณนะคะคุณหมอ”
เฉินชางหันไปมอง ถูกหญิงสาวที่น้ำตาอาบน้ำ แต่ยิ้มอย่างเบิกบานคนนี้ดึงดูด
รอยยิ้มของเธอมีเสน่ห์มากจริงๆ
