อเรื่องแบบนี้ ก็จนปัญญาจริงๆ
ในฐานะบุคลากรทางการแพทย์ การที่ช่วยคนให้หายเจ็บป่วยไม่ได้ เป็นความรู้สึกที่ทรมานมาก
คุณป้าเล่าไปเล่ามาก็ร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป น้ำตาไหลเป็นสาย
ลูกสาวทั้งสองและเสี่ยวเคอต่างเข้าไปปลอบ
ผ่านไปไม่กี่นาที คุณป้าจึงพูดว่า “พี่สาวคนที่สามของเธอก็ถูกตรวจพบว่าเป็นมาร์แฟน ผ่าตัดครั้งแรกไปแล้ว ตอนนี้เตรียมผ่าตัดครั้งที่สอง ส่วนอวี๋หวั่นก็ถูกตรวจเจอกลุ่มอาการมาร์แฟน และรุนแรงกว่าพวกพี่ชายและพี่สาวเสียอีก ในบรรดาลูกทั้งห้าคน มีแค่คนเดียวที่ไม่ได้เป็นโรคนี้ ทำให้ฉันไม่ต้องแก่ตายอย่างโดดเดี่ยว บ้านเราก็ไม่ได้มีฐานะ ต้องขายบ้านเพื่อผ่าตัดให้กับพ่อและพี่สาวของเธอ อวี๋หวั่นเป็นเด็กที่รู้ความตั้งแต่เด็ก ฉันไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้”
พูดจบ ทุกคนก็เงียบไป
ไม่รู้ว่าสวีอ้ายชิงมายืนอยู่ข้างๆ ตั้งแต่เมื่อไร หลังจากฟังเรื่องราวของครอบครัวนี้ ตอนนี้น้ำตาไหลไม่หยุดแล้ว
กลุ่มอาการมาร์แฟน!
ชื่อนี้เหมือนมารในใจที่คอยหลอกหลอนญาติคนไข้ทุกคน กลายเป็นปีศาจที่ไม่อาจกำจัดได้
เฉินชางลุกขึ้นก็เห็นสวีอ้ายชิงที่ร้องไห้จนไม่เหลือสภาพพอดี พลันอึ้งงันไป
ตอนนี้เอง พยาบาลห้อง ICU
