“สามี ฉันกลับมาแล้วค่ะ!” เสียงเปิดประตูดังขึ้น ฉินเยว่กลับมาแล้ว
ตอนนี้ประมาณห้าโมงเย็นแล้ว
ฉินเยว่ถือถุงหลายใบวิ่งเข้ามาอย่างดีใจ “สามี ฉันซื้อเสื้อมาหลายตัว สวยมากเลยค่ะ”
เฉินชางขานรับ “ครับ คุณเอาไปเก็บก่อน เดี๋ยวผมจะฝึกชุดนี้ให้เสร็จ!”
ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ภายในวันเดียว เฉินชางเปลี่ยนกระโปรงจีบโพลีเอสเตอร์ทั้งหมดให้เป็นหลอดเลือดเทียมขนาดต่างๆ จนสำเร็จ
แม้สีไม่เปลี่ยน แต่วัสดุทั้งหมดทำจากผ้าโพลีเอสเตอร์ จะต้องมีความแตกต่างกันบ้าง แต่… ขนาดไม่ใหญ่จนเกินไป ซ้อนกันสองชั้นก็รับรู้ความรู้สึกแบบนั้นพอดี
ฉินเยว่เปิดตู้เสื้อผ้าอย่างดีใจ “วันนี้ฉันซื้อเสื้อกันหนาวและรองเท้าหนังคู่เล็กๆ มาคู่หนึ่ง เข้ากับกระโปรงที่ฉันซื้อมาก่อนหน้านี้พอดีเลยค่ะ”
ฉินเยว่ฮัมเพลงอย่างมีความสุข เปิดตู้เสื้อผ้าหาอย่างดีใจ
ทว่าหาอยู่ตั้งนานก็หาไม่เจอ กลับโต๊ะทำงานไปเทน้ำดื่มแก้วหนึ่งวิเคราะห์ขึ้นมา “ฉันจำได้ว่าเก็บไว้ในตู้นะคะ! หายไปได้อย่างไร” ฉินเยว่พึมพำ
เฉินชางจดจ่อกับการเย็บแผลผ่าตัด ในที่สุด จุดเชื่อมแปดจุดก็เสร็จสิ้นแล้ว!
ใช้เวลาไปยี่สิบนาที!
การฝึกในวันนี้ไม่สูญเปล่าเลยจริงๆ หลังจากคุ้น
