หลังจากเตรียมความพร้อมก่อนการผ่าตัดเสร็จ หวังจื้อเจียงมองเฉินชาง “หมอเฉิน จะไปผ่าตัดด้วยกันไหมครับ”
เฉินชางได้ยินแล้วรู้สึกว่าการมีทักษะเยอะก็ไม่ได้เสียหายอะไร ถ้าได้เรียนรู้ทักษะดีๆ กลับมาจะดีมาก “ได้ครับ”
หลังจากพูดจบ เฉินชางก็สั่งงานทุกคนไว้ แล้วลุกขึ้นจะเดินออกไป
ตอนนี้เอง จางหย่วนก็วิ่งออกมา “ผมไปด้วยครับ ผมไปด้วยครับ!”
หวังจื้อเจียงพยักหน้า “ครับ ไปกัน ขาดคนพอดี”
เฉินชางได้ยินแล้วอึ้งงันไป ขาดคนเหรอ
ส่วนจางหย่วนเผยรอยยิ้ม “ดูเหมือนว่าผมจะโชคดีไม่น้อย!”
หวังจื้อเจียงพยักหน้า “ครับ ใช่ครับ”
ทุกคนเดินเกาะกลุ่มกันไปถึงห้องผ่าตัด
วิสัญญีแพทย์วางยาสลบอย่างเชี่ยวชาญ ไม่นานการผ่าตัดก็เริ่มขึ้น
ตอนนี้เอง หวังจื้อเจียงก็สร้างรอยบาดด้านบนซีสต์โดยตรง
หวังจื้อเจียงพลางพูดพลางลงมือ “ความจริงการผ่าตัดนี้ไม่ได้ยากมากนัก”
พูดจบก็เปิดผิวหนังและเนื้อเยื่อของซีสต์ออกอย่างราบรื่นจนถึงชั้นผนังของเยื่อหุ้ม
ตอนนี้เฉินชางมองเห็นท่อฉีดน้ำเชื้อที่บิดและหมุนตัวอย่างชัดเจน
ขณะเดียวกัน หวังจื้อเจียงก็มองจางหย่วนพร้อมยิ้มพูด “หมอจาง คุณประคองหน่อย”
จางหย่วนอึ้ง พิจารณ์สิ่งที่ตนประคองได้แล้วอดเงยหน้าขึ้นมองหวังจื้อเ
