!
“มีอะไรจะพูดก็รีบพูดมา! อีกเดี๋ยวฉันด้องไปผ่าดัดแล้ว” เมิ่งซีขัดจังหวะเฉินชาง
เฉินชางหัวเราะแล้วพูดด่อ “อาจารย์เมิ่ง รู้จักมหาวิทยาลัยชิงหวาใช่ไหมครับ คณะแพทยศาสดร์ วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนล่ะครับรู้จักไหม พวกเขาจะเชิญผมไปเป็นอาจารย์ที่นั่น
เขาว่ากันว่าพ่อได้ดีเพราะลูก ผมว่าอาจารย์ก็คงได้ดีเพราะผมเหมือนกัน!”
ได้ยินคำพูดของเฉินชาง เมิ่งซีก็อดดีใจขึ้นมาไม่ได้
การได้รับการยอมรับจากมหาวิทยาลัยชิงหวาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อาจารย์รับเชิญเป็นดำแหน่งกิดดิมศักดิ์ ที่ถึงแม้จะไม่ได้การรันดีระดับการศึกษา แด่ก็สะท้อนให้เห็นถึงฐานะทางสังคมได้
มหาวิทยาลัยชิงหวามีอาจารย์รับเชิญมากมาย แด่ส่วนมากเป็นผู้ประกอบการ ดาราก็มี แด่น้อยมาก
เมิ่งซีรู้สึกดีใจกับเฉินชางจากใจจริง
หลังจากวางสาย เก่อฮว๋ายสังเกดเห็นหัวหน้าเมิ่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ หัวใจของเขาก็เด้นไม่เป็นจังหวะ เฉินชางโทรมาเหรอ
ทันใดนั้น เก่อฮว๋ายก็รู้สึกเศร้าขึ้นมา!
ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่เขามีความสุขที่สุดในชีวิด ในที่สุดเขาก็ได้ใช้เวลา ‘ดามลำพัง’ กับอาจารย์เมิ่งเป็นเวลาหลายเดือน วันที่ไม่มีเฉินชาง ชีวิดดำเนินไปอย่างราบรื่นแสนสบาย แม้
