ันไป “ผู้อำนวยการเจียว มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ”
“ประธานเฉินครับ ปากกาผมครับ”
เฉินชางชะงัก เพิ่งจะรู้ตัว พลันคืนปากกาที่ยัดใส่กระเป๋าหลังจากเซ็นเสร็จให้เจียวหลิง พร้อมพูดอย่างเก้อเขิน “ขอโทษด้วยนะครับผู้อำนวยการเจียว ชินน่ะครับ…”
ตอนนี้เฉินชางลนลานมาก!
อุตส่าห์เก๊กตั้งนาน ตอนนี้กลับขโมยปากกาต่อหน้าผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคง แต่…จะเรียกว่าปล้นปากกาก็ได้ จะนับเป็นคดีปล้นไหมนะ
พูดตามตรง ตอนนี้เฉินชางลนลานเล็กน้อย…
เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ที่อยู่รอบๆ เห็นฉากนี้ก็อดแอบขำไม่ได้
ความจริงก็คือ หมอทุกคนล้วนยึดติดกับปากกา!
ถ้าบนโต๊ะทำงานของหมอมีสองสิ่งที่ไม่มีเจ้าของวางอยู่ด้วยกัน สิ่งหนึ่งคือเงินหนึ่งร้อยหยวน อีกสิ่งคือปากกาหมึกซึมหัวลูกลื่นแท่งละหยวน
คุณวางใจได้ คนที่หยิบเงินไปอาจเป็นคนอื่น แต่คนที่หยิบปากกาไป จะต้องเป็นหมอด้วยกันอย่างแน่นอน!
ทุกคนเห็นเฉินชางขโมยปากกาต่อหน้าตำรวจ ก็อดชูนิ้วโป้งให้ไม่ได้
ส่วนมากพวกเขาก็แค่เผลอยัดใส่กระเป๋าตอนสั่งอาหารและตอนเช็กบิล น้อยมากที่จะทำเรื่องแบบนี้ต่อหน้าตำรวจ
ทว่า ตอนนี้ร้านอาหารแถวโรงพยาบาลมีบทเรียนแล้ว พวกเขาจะมัดปากกาไว้บนเมนูอาหาร...
เรื่องที่เป็นเกียรติ
