ผมจะบอกหัวหน้าเลขาธิการไว้ นอกจากนี้ยังต้องการที่ปรึกษาส่วนงานต่างๆ ผมอาจจะเชิญทุกคนมาเป็นที่ปรึกษาของสมาคม”
ทันใดนั้น ซุนกว่างอวี่แย่งคอมพิวเตอร์ไป “เอ่อ…ประธานเฉิน คุณถามถูกคนแล้ว! คำกล่าวรับตำแหน่งนี้ ผมถนัด ถ้าคุณเป็นประธานก็ขาดที่ปรึกษาอย่างผมไม่ได้”
ฉินเยว่มองอาจารย์ของตนเองแล้วอึ้งงันไปทันที!
อาจารย์ คุณทำแบบนี้ได้อย่างไร
หวงฮ่าวกลับพูดว่า “ตำแหน่งประธานนี้ นอกจากคำกล่าวรับตำแหน่งบนเวทีมีงานอื่นอีกไหมครับ”
เว่ยจยายิงพยักหน้า “จริงครับ ท่านประธาน คุณลงมือทำทุกอย่างเองไม่ไหวหรอกมั้ง เราจะช่วยแบ่งเบาภาระท่านประธานเอง”
……
เฉินชางเข้าใจทันทีว่านี่เป็นวิธีที่ถูกต้องของการเป็นประธาน!
เห็นทุกคนยุ่งอยู่ เฉินชางรีบพูดว่า “ฉินเยว่ ไปชงชาให้ทุกคนหน่อยครับ…หัวหน้าซุน คุณมีใบชาไหมครับ”
หัวหน้าหยางที่อยู่ข้างหลังได้ยินแบบนี้พลันพูดว่า “เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเองครับ!”
วันนี้ทุกคนมีความสุขมาก มีความสุขจากใจจริง
ตอนนี้เอง ซุนกว่างอวี่ก็ถามขึ้นว่า “ท่านประธานคิดว่าจะตั้งสำนักงานใหญ่ของสมาคมที่ไหนครับ”
ทุกคนได้ยินคำถามนี้ก็ค่อนข้างประหลาดใจ
เฉินชางพลันตอบว่า “ผมจะตั้งที่เมืองอันหยางครับ
