แต่ต้องดูว่าผู้นำจะว่าอย่างไร”
ทุกคนได้ยินแล้วดีใจมาก “มณฑลตงหยางดีมาก การเดินทางครอบคลุม เดินทางสะดวก”
ประมาณเที่ยงคืน!
โทรศัพท์ของเฉินชางดังขึ้น
ข่งเสียงหมิงพูดอย่างดีใจ “เสี่ยวเฉิน ผมถามมาแล้ว องค์กรตัดสินใจทำตามความคิดของคุณ!”
ข่งเสียงหมิงคิดไม่ถึงเลยจริงๆ
จะว่าไป เรื่องแบบนี้อย่างไรก็ต้องให้เมืองหลวงก่อน จากนั้นจึงเป็นพื้นที่ในเขตพัฒนา
ข่งเสียงหมิงคิดว่าเรื่องนี้จะค่อนข้างยาก แต่เรื่องนี้กลับราบรื่นจนเหลือเชื่อ
ความคิดของผู้นำคือ สร้างสำนักงานใหญ่ตามความคิดของเฉินชาง ให้เฉินชางมีสิทธิ์ตัดสินใจทุกอย่าง นี่ถือเป็นเรื่องที่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย
เฉินชางได้ยินแล้วดีใจมาก “ได้ครับ ลุงข่ง ผมรู้แล้วว่าจะต้องทำอย่างไร ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ”
ข่งเสียงหมิงหัวเราะฮ่าๆ พร้อมพยักหน้า “ครับ! ดี! เดี๋ยวคุณกลับประเทศแล้วผมให้คนทำแผนงานให้! อีกอย่าง กลับประเทศเมื่อไรก็กลับเมืองอันหยางด้วยนะครับ มากินข้าวที่บ้าน! มือของพี่ชายคุณฟื้นตัวดีมาก ตอนนี้โดยพื้นฐานถือว่าไม่กระทบต่อการใช้ชีวิตแล้ว”
เฉินชางพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะวางสายไป
จากนั้นเสี้ยวรุ่นฟางโทรเข้ามา!
“เสี่ยวเฉิน เรื่องนี้คุณไม่ต้องเป็นห่วง เอาตามที่
