ล้วข่งเสียงหมิงสะเทือนใจเล็กน้อย!ใครจะรับระกันได้ว่าตนจะไม่เจ็บ่วย ข่งเสียงหมิงก็เ็นคนนะถ้าเ็นเมื่อก่อน ข่งเสียงหมิงอาจจะเห็นแก่ที่เฉินชางเคยช่วยลูกชายของตนไว้ล้วนๆ แต่ตอนนี้ กลับเ็นการแลกเลี่ยนที่เท่าเทียมกันเฉินชางพยักหน้า ก่อนจะยิ้มพูด “ลุงข่งครับ ผมมีเรื่องจะรึกษา พอดีผมเข้าร่วม…”ระธานสมาคมศัลยกรรมทางเดินอาหารระดับโลกเหรอองค์กรระดับโลกนี้จะมาตั้งอยู่ในเมืองอันหยางเหรอนี่ถือเ็นข่าวดี!พูดในมุมกว้าง การมาเยือนขององค์กรนี้ จะเพิ่มอาคารสถานที่สำ คัญของอันหยางขึ้นอีกแห่ง ยกระดับเกียรติยศมาตรฐานทางการแพทย์ในท้องถิ่น…และอื่นๆข้อดีเยอะมาก!สำ หรับข่งเสียงหมิง ในฐานะที่เ็นผู้นำของมณฑลตงหยาง ถ้ามณฑลตงหยางพัฒนาได้ดี อุตสาหกรรมการแพทย์และสุขภาพถูกสร้างขึ้น นี่เ็นความสำ เร็จอย่างหนึ่งไม่ใช่หรือมณฑลตงหยางในฐานะเมืองภาคกลาง เชื่อมต่อกับเมืองมากมาย การจราจรสะดวก แต่เศรษฐกิจกลับไม่สามารถฟื้นตัวได้แม้ยากที่จะพัฒนาเศรษฐกิจ แต่ให้บริการทางการแพทย์และสุขภาพที่ดีแก่ระชาชนได้ข่งเสียงหมิงพิจารณาถึงหลายเรื่องข่งเสียงหมิงที่กติดูเย็นชา แม้ลูกชายมือหักก็ไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว ตอนนี้กลับหวั่นไหวเล็กน้อย “เสี่ยวเฉิน ลุงมีเรื่องให้ช่วย!”เฉินชางได้ยินแบบนี้ พลันอึ้งงันไ “ลุงข่ง เกรงใจเกินไแล้ว”ข่งเสียงหมิงพลันพูดว่า “เสี่ยวเฉิน เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับคุณตอนนี้ท่านผู้นำให้ความสำ คัญกับคุณมาก คุณเ็นระ
