เข้าห้อง แขวนเสื้อผ้าแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงพลางพึมพำในใจว่า จิม ลอว์เรนซ์นี่โง่จริงๆ ให้ผมร่วมมือกับคุณแข่งกับเฉินชางเหรอ ผมไม่ได้โง่นะ! ยังไม่ต้องพูดถ ถึงว่าคุณจะได้เป็นประธานสมาคมหรือไม่ แม้คุณได้เป็น ผมก็เป็นได้แค่ประธานกิตติมศักดิ์ แต่ถ้าคุณแพ้ขึ้นมา หมอเฉินชางได้เป็นประธานสมาคม ตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์ของผมก็จะห หายไปด้วย ในสถานการณ์แบบนี้ผมจะไม่สนใจใครทั้งนั้น ถึงอย่างไรในบรรดาพวกคุณไม่ว่าใครได้เป็นประธานก็จะให้ตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์กับผมอยู่แล้ว ผมจะดื้อรั้นไปทำไม
แฮมิลตันหลับสบายมาก เขาฝันว่าตนได้เป็นประธานกิตติมศักดิ์…
ด้านเฉินชาง หลังจากกลับมา เพิ่งเข้าห้องไปก็ได้ยินเสียงกรนเบาๆ พลันรู้สึกกระปรี้กระเปร่าทันที!
เอ๊ะ!
ยัยฉินกรนด้วยเหรอเนี่ย
ตอนนี้เอง เฉินชางย่องเข้าไปถอดเสื้อผ้าเตรียมเข้านอน จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังขึ้น
“ฮ่าๆๆ…นั่นสามีฉันค่ะ! เขาเก่งมาก สามีเก่งเกินไปแล้ว…”
เฉินชางอึ้งงันไป เดินไปอยู่ตรงข้างเตียงอย่างระมัดระวัง เห็นฉินเยว่นอนตะแคงอยู่บนเตียง ยิ้มแหยๆ
