กลับมาแล้วก็ต้องเขกกะโหลกตัวเอง
สถานการณ์ของนางต่างจากจูเอ้อร์เม่ย นางยังไม่ถึงขั้นใช้ชีวิตกับจูเหล่าโถวต่อไปไม่ได้เสียหน่อย แล้วจะแยกเรือนไปทำไม?
จูเอ้อร์เม่ยแยกเรือนก็เพราะเรื่องที่เหล่าเฉียนกับเฉียนซินก่อไว้ ไม่แยกเรือนสองคนนั้นก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วง
แต่สถานการณ์ของนางไม่เหมือนกัน นอกจากเรื่องแม่ม่ายฉิน จนถึงตอนนี้จูเหล่าโถวก็นับว่าสัตย์ซื่อดี ไม่ถือว่าเป็นตัวถ่วงจนเกินไป
นอกจากนี้ จิตใจของลูกชายและลูกสะใภ้ทุกคนล้วนฝักใฝ่นาง ในบ้านหลังนี้นางพูดคำไหนคำนั้น แล้วทำไมนางจะต้องสร้างเรื่องให้ตัวเองรำคาญใจเองด้วย?
นางหลับสนิทจนกระทั่งฟ้าสาง
วันรุ่งขึ้น จูเหล่าโถวไม่ได้มาถามเรื่องนี้กับนางอีก เย่อวี๋หรานจึงทำเป็นลืมไปเสีย ไม่กล่าวถึงแม้แต่คำเดียว
จูเหล่าโถวเห็นนางไม่มาคาดคั้นกับตนเองก็ลอบโล่งอก
ต่อจากนั้น สกุลจูก็งานยุ่งขึ้นมาอีกครั้ง เพราะจวนจะถึงปีใหม่แล้ว
ปัดกวาดทำความสะอาด ซื้อของฉลองวันปีใหม่ เชือดหมู จัดทำของฉลองวันปีใหม่และอื่น ๆ อีกมากมาย
ถึงแม้ช่วงเวลานี้ งานของพวกผู้ชายก็น้อยลงแล้ว จะเป็นงานของพวกผู้หญิงเสียมาก โดยมีทั้งงานในเรือนและนอกเรือนให้ไปจัดการ
ไปซื้อของในตำบล ไปซื้อของที่ตลาดนัด ข้าวของมากมายลำเลียงกลับมาที่เรือนสกุลจู
เพื่อนบ้านเห็นแล้วก็อิจฉายิ่งนัก “พวกเขาร่ำรวยกันแล้วสินะ? ดูสิ ขนของกันมากี่รอบแล้วเนี่ย?”
“นั่นน่ะสิ ต้องรวยแล้วแน่ ๆ ถ้าไม่รวยจะซื้อของเยอะแยะขนาดนั้น
