สิ่งที่เธอทำได้มีไม่มาก
ทว่าเธอจะอยู่เคียงข้างเฉินชางอย่างเงียบๆ เขาเมาก็มารับเขากลับบ้าน กลับถึงบ้านก็เปลี่ยนเสื้อผ้า อาบน้ำให้เขา ซักผ้าที่ส่งกลับมาที่บ้านให้สะอาดสะอ้าน จัดบ้านให้เป็นระเบียบเรียบร้อย
สามีกลับบ้านมาเมื่อไร ที่นี่ก็จะเป็นบ้านอันแสนอบอุ่นเสมอ
มีน้ำอุ่นๆ ให้ดื่ม มีข้าวให้กินครบสามมื้อ มีความห่วงใยและอ้อมกอดที่อบอุ่นให้ไม่ว่าจะฤดูไหน
ฉินเยว่ถอดเสื้อผ้าเฉินชางออกมาซัก แล้ววางน้ำอุ่นไว้ตรงหัวเตียงเขา
จากนั้นก็เริ่มเตรียมเสื้อผ้าและของใช้รวมถึงเอกสารที่เกี่ยวข้องที่ต้องเตรียมไปต่างประเทศ
วุ่นอยู่ประมาณสองชั่วโมงกว่า ในที่สุดก็เก็บเสร็จแล้ว จึงขึ้นเตียงไปนอน
ฉินเยว่ไม่สนใจว่าตนเองจะเป็นผู้หญิงเบื้องหลังเฉินชางที่ประสบความสำเร็จแค่ไหน ขอเพียงทำหน้าที่ภรรยาที่ดีได้
ตื่นเช้ามาเธอก็ทำอาหารเช้า
หลังจากเฉินชางตื่นมานอนพิงอยู่บนหัวเตียง เห็นห้องนอนที่คุ้นเคยและอบอุ่นนี้ แม้เป็นแค่บ้านเช่า แต่ก็คือบ้าน
เขาหยิบแก้วขึ้นมาดื่มน้ำ อุณหภูมิกำลังดี
เฉินชางยิ้ม ที่ไหนมีเธอ ที่นั่นก็คือบ้าน
ความสัมพันธ์ระหว่างเฉินชางกับฉินเยว่ค่อยๆ เปลี่ยนไป การพึ่งพาอาศัยกันและความเสน่หาเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
บางที
