ความรักในครอบครัวก็เป็นมิตรภาพและความเคยชินอย่างหนึ่ง คุณอาจไม่รู้สึกถึงมันในช่วงเวลาธรรมดาๆ แต่จริงๆ แล้ว ความรักนั้นได้รวมเข้ากับสายเลือดและจิตวิญญาณของคุณแล้ว
“ตื่นแล้วเหรอ เหม่ออะไรอยู่คะ” เสียงของฉินเยว่ดังขึ้นข้างหู เฉินชางจึงรู้สึกตัว
“ผมกำลังคิดว่าเมื่อคืนคุณพาผมขึ้นเตียงได้อย่างไร” เฉินชางมองฉินเยว่อย่างปวดใจ
“ลุกเถอะค่ะ ได้เวลาแล้ว เรากินข้าวแล้วไปสนามบินกัน ทุกคนนัดรวมตัวกันที่สนามบิน ฉันซักเสื้อผ้าให้คุณแล้ว วันนี้ใส่ชุดนี้นะคะ คุณไปอาบน้ำก่อน ฉันวางไว้ข้างนอก”
เฉินชางลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “รับทราบครับ คุณภรรยา!”
พอเดินออกจากห้องนอน เห็นกระเป๋าเดินทางสองใบถูกจัดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เฉินชางก็พึงพอใจมากจริงๆ
หลังจากอาบน้ำ รับประทานอาหารเช้าเสร็จ ตอนที่ฉินเยว่เก็บถ้วยจาน เฉินชางก็เก็บของใช้ส่วนตัวของตนเข้าไปในกระเป๋าเป้ ส่วนของอื่นๆ ที่ต้องเตรียมก็เก็บไว้ในกระเป๋าเดินทาง
หลังจากเก็บของเสร็จ ทั้งสองก็โบกรถไปสนามบิน
ใช้เวลาเดินทางชั่วโมงกว่าก็ไปถึงสนามบิน จากนั้นไปรับตั๋วที่เคาน์เตอร์ และติดต่อหาคนในทีม
ทั้งสามสิบกว่าคนรวมตัวกันก็ถือว่าคึกคัก ระหว่างทางไม่โดดเดี่ยวเลย
จากเมืองหลวง
