้ “พวกนั้นทำงานไวดีนี่
วันนี้ผมเ็นฝ่ายขอถอนตัว นึกไม่ถึงว่ายังไม่ทันทำตามกประบวนการ
ก็เตะผมออกไตรงๆ แล้ว ดูท่าผมจะประหยัดขั้นตอนไได้เยอะดาฟเน่เด็ดขาดดีจริงๆ!”
ประหว่างที่พูด เหอจื้อเชียนก็เล่าเรื่องที่ดาฟเน่พาคนมาหาเฉิน
ชางในวันนี้ให้ซุนกว่างอวี่ฟังอย่างละเอียดหนึ่งรอบ
หลังเล่าจบ ซุนกว่างอวี่ก็หงุดหงิดขึ้นมาทันที
นี่มันการข่มขู่ชักจูงนี่นา!
สมาคมวิชาการของคุณ เลขาธิการพาคนออกมาทำเรื่อง
แบบนี้ มันเกินไแล้วมั้ง
ชั่วขณะนั้นซุนกว่างอวี่โกรธเ็นฟืนเ็นไฟ
แต่ในสมาคมวิจัยตับอ่อนประดับนานาชาติยังมีรองประธานจาก
ประเทศจีนอยู่หนึ่งคน เกิดเรื่องติดต่อกันสองสามเรื่องแบบนี้ สมา
ชิกสภาวิทยาศาสตร์จางไม่รู้เลยเหรอ
หลังนึกถึงตรงนี้ ซุนกว่างอวี่อยากโทรศัพท์ติดต่อดู แต่เมื่อเห็น
ว่าเ็นเวลาหนึ่งทุ่มครึ่งแล้ว เขาตัดสินใจว่าค่อยไเยี่ยมเยียนอีก
ฝ่ายพรุ่งนี้ด้วยตัวเอง
หลังซุนกว่างอวี่วางสาย เหอจื้อเชียนก็ได้รับสายและ
ความห่วงใยมากมายจากเพื่อนร่วมงานฟังที่เหอจื้อเชียนพูด ทั้งหมดล้วนโกรธเหลือแสน ต่างคนต่าง
มีไฟรักความยุติธรรมสุมเต็มอก
“สมาคมขยะแบบนี้ ออกได้ก็ดีแล้ว! แม่มันเถอะ พรุ่งนี้ผมก็
จะออกด้วย!”
คำพูดทำนองนี้ เหอจื้อเชียนได้ยินไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง
คนแรกเหอจื้อเชียนลอบใจ
คนที่สองเหอจื้อเชียนตื้นตัน!
แต่เมื่อคำพูดมีคำพูดทำนองนี้มากขึ้นเรื่อยๆ เหอจื้อเชียนก็
พลันเกิดความคิดหนึ่งที่แม้แต่ตัวเองก็ตื่นเต้นจนถึ
