ได้ยินเฉินชางพูดแบบนี้ ซุนกว่างอวี่อดอึ้งไม่ได้!ก็จริง!การผ่าตัดที่ยากขนาดนี้ คนในงานจะมีสักกี่คนที่อยู่ต่อซุนกว่างอวี่ถอนหายใจ “เฮ้อ…ก็จริงครับ การผ่าตัดของคุณยากไหน่อย เดี๋ยวผมกลับไแจ้งนักศึกษาทุกคนนะครับ”เฉินชางพยักหน้า “ครับ ให้พวกเขามาฟรีๆ คงไม่ได้ ช่วงเช้าหนึ่งร้อยหยวน พร้อมข้าวกล่องเ็นมื้อเที่ยง…”นึกถึงตอนที่ตนไนั่งในงานอบรมสมัยมหาวิทยาลัย เฉินชางเองก็เกรงใจซุนกว่างอวี่อดยิ้มไม่ได้ทั้งสามเดินไที่ห้องโถงแผนกฉุกเฉินพร้อมกันหม่าเยว่ฮุยเองก็รีบตามไ เขาที่เพิ่งเซ็นชื่อเสร็จกดดันมาก!ความจริง หม่าเยว่ฮุยเหมือนกลายเ็นคนล่องหน หลังจากวิ่งตามเฉินชางมาก็อดพูดไม่ได้ “เสี่ยวเฉิน คุณ…ก่อเรื่องแล้วการอบรมแค่นี้คุณทำออกมาให้ยากขนาดนี้ คุณทำอะไรของคุณ ผมว่าถ้าเหล่าอวี๋รู้จะต้องโกรธแน่ พรุ่งนี้ถ้าไม่มีคนมางานจะต้องขายหน้าแน่”จะโทษเหล่าหม่าที่พูดแบบนี้ไม่ได้ เขาดูการผ่าตัดนี้ตั้งแต่ต้นจนจบ สีหน้ามึนงงและจนัญญา เกือบจะสัหงกอยู่แล้ว!เขาที่มาจากแผนกกระดูก แม้จะผ่าตัดของแผนกศัลยกรรมทั่วไเ็น แต่ก็ไม่ใช่มืออาชีพเขากับเหล่าอวี๋สืบทอดวิชากันมา ความสามารถในด้านการศัลยกรรมกระดูกของทั้งสองถือว่าสุดยอด ถึงอย่างไรตอนนั้นกองทัพของพวกเขาก็ถูกเรียกว่าเ็นโรงพยาบาลกระดูกและข้อแห่งกองทัพ เ็นโรงพยาบาลที่สร้างขึ้นอย่างเร่งด่วนเมื่อครั้นแผ่นดินไหวที่ถังชาน หลังี 2000 จึงมีการรับโครงสร้างใหม่ได้ยินคำพ