้ว จู่ๆ เฉินชางก็เริ่มกังวลถึงัญหาหนึ่งขึ้นมา นั่นคือถ้างั้นงานฉายเดี่ยวของเขาในพรุ่งนี้จะกร่อยไหมหนอกร่อยไม่กลัว กลัวจะล่มน่ะสิ!ถ้าเกิดว่าหลังจบงาน ทุกคนแยกย้ายกันกลับไแล้ว แล้วไพูดคุยกันในกลุ่มเพื่อนร่วมงานว่า “ไอ้หยา ีนี้ผู้บรรยายห่วยแตกที่สุดเลย”ถ้าใครมาได้ยินเข้า คงจะขายขี้หน้าแย่!คิดแล้วเฉินชางก็เริ่มหวั่นใจขึ้นมาหลังจากที่ทุกคนนั่งลงแล้ว เฉินชางเดินก็ไที่หลังเวที ตอนนี้งานระชุมยังไม่เริ่ม บรรดาผู้บริหารโรงพยาบาลหลายคน รวมถึงอวี๋หย่งกัง และหลัวโหย่วไฉต่างก็นั่งคุยกันพอเห็นเฉินชางมาในชุดสูทลำลอง แต่ละคนก็ตกตะลึงไจากนั้นเฉินชางจึงเห็นว่าแม้แต่หม่าเยว่ฮุยยังสวมสูทเรียบหรูดูเ็นการเ็นงานสุดๆเฉียวเฉิงอันพูดขึ้นอย่างร้อนรน “ตายละ เ็นความผิดผมเองผมลืมเตือนเสี่ยวเฉินให้แต่งตัวเ็นทางการหน่อย”เฉินชางหน้าชามองดูนาฬิกา เห็นว่าอีกเดี๋ยวจะเริ่มงานแล้ว อู๋ถงฝู่จึงพูดขึ้น“ก็แต่งแบบนี้นั่นแหละ เสี่ยวเฉินดูดีแล้ว ไม่ต้องเลี่ยนหรอก”หม่าเยว่ฮุยกระซิบบ่นอุบอิบ “ทีผมลืมใส่สูท คุณยังไม่ให้ผมขึ้นเวทีเลย…”หลัวโหย่วไฉได้ยินดังนั้นก็กระแอมไอเพื่อไม่ให้ตัวเองหลุดขำหลัวโหย่วไฉมองน้องเขยด้วยสีหน้าเอือมระอา ไม่รู้จริงๆ ว่าน้องสาวของเขาเห็นอะไรในตัวไอ้บ้านนอกนี่อู๋ถงฝู่เมินหม่าเยว่ฮุย พูดต่อว่า “จริงสิ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง งานอบรมวันนี้จะมีการถ่ายทอดสดร่วมกับชุมชนติงเซียง และเครือข่ายโทรทัศน์การแพ
