า แต่ที่ไหนได้เขากลับเ็นฝ่ายรินให้ตนก่อน และลุกขึ้น
พูดว่า“วันนี้เ็นโอกาสดีที่เราได้มารวมตัวกัน ผมขอถือโอกาสนี้
อวยพรให้กับทุกคน แผนกฉุกเฉินเองก็งานยุ่งมาก ขอบคุณทุกคนที่
ตั้ง
ใจทำงานนะ”
พูดจบ หลี่เ่าซานก็กระดกจนหมดแก้ว ทว่า…เนื่องจากไม่ได้
ดื่มมานาน จึงสำ ลักและไอหลายครั้ง
ทำเอาทุกคนตกตะลึง!
เพราะในความเข้าใจของทุกคน หลี่เ่าซานไม่ดื่มเหล้า แม้แต่
จางโหย่วฝูก็ยังอึ้ง
“เหล่าหลี่ ดื่มไม่ได้ก็อย่าดื่มสิ”
หลี่เ่าซานพูดแกมหัวเราะ “คิดว่าเก่งนักเหรอ ตอนหนุ่มๆ ผม
ดื่มได้เท่าพวกคุณดื่มกันสองคนนะ!”
จางโหย่งฝูได้ยินก็ฮึกเหิมขึ้นมา “ฮ่าๆ ได้ๆ มาๆๆ เราสองคน
คืนนี้นอนห้องเดียวกัน ใครอ้วกก่อนอ่อน!”
หลี่เ่าซานยิ้มตาหยี “จัดไ!”
นี่เ็นครั้งแรกในรอบหลายสิบีที่เขาดื่มเหล้า เขาดื่มอย่าง
มีความสุขและสนุกสนานเห็นทีมของเขาเติบโตอย่างต่อเนื่อง หลี่เ่าซานก็ภูมิใจ!
แน่นอนว่าในงานรวมตัวแบบนี้ ต้องมีคนทำลายบรรยากาศ
ความรื่นเริงจนได้
หวังเซียนกอดคอเฉินชาง “ชางเอ๋อร์ คุณดูสิ ช่วงนี้ผมเหนื่อย
มากเลยนะ ตอนที่คุณไม่อยู่ พวกเราทำงานหนักกันสุดๆ เลย!”
เฉินชางกระแอมไอ “คุณต้องออกกำลังกายบ้างแล้วนะ
วกเียกเหลือเกิน”
เมื่อได้ยินดังนั้น หวังเซียนก็ไม่สบอารมณ์ “ฮ้า? ผมเนี่ยนะ
วกเียก? คืนนี้เราสองคนนอนห้องเดียวกันเลย ใครฉี่บ่อยกว่าอ่อน
!”
ทุกคนระเบิดหัวเราะออกมาทันที
หลังจากรับระทานอาหารเสร็จ พวกเขาก็ขึ้นไร้องเพลงใน
ห้องส่ว
