ชางได้ยินแบบนั้นก็ตาลุกวาว “เจ๋งใช่ย่อยเลยนะครับเนี่ย
จบม.ดังซะด้วย!”
หลี่เ่าซานหัวเราะ
ที่จริงคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยักกิ่งเดิมเคยเ็น
วิทยาลัยการแพทย์แห่งชาติักกิ่ง ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม
ี 1912 เ็นวิทยาลัยการแพทย์ตะวันตกแห่งแรกที่ก่อตั้งขึ้นโดย
อาศัยกำลังของรัฐบาลจีนเพียงฝ่ายเดียวถ้าจะพูดกันจริงๆ ที่นี่ถือเ็นผู้บุกเบิกการพัฒนาด้าน
แพทยศาสตร์ของระเทศ
หลี่เ่าซานเล่าต่อ “หลังจากเรียนจบ ผมก็ทำงานใน
โรงพยาบาลต่อทันที โรงพยาบาลแรกที่ไก็คือโรงพยาบาลเ่ยต้า
แล้วก็อยู่ยาวถึงสิบแดี!”
เฉินชางตะลึง “สิบแดี! หัวหน้า…อยู่โรงพยาบาลเ่ยต้า
มาตั้งสิบแดี แล้วไหงถึงไอยู่ที่โรงพยาบาลอันดับสองล่ะครับ
ที่นั่นทั้งวุ่นวาย ทั้งด้อยกว่าไม่ใช่เหรอครับ”
เฉินชางหยอกเย้า
หลี่เ่าซานหัวเราะ “ฮ่าๆ คุณไถามคนที่โรงพยาบาลเ่ยต้าดู
สิ ไม่มีใครไม่รู้จักหลี่เ่าซาน!”
เฉินชางขำน้อยๆ “สงสัยเ็นเพราะผมไม่เคยได้ยินคุณพูดถึง
เรื่องเมื่อก่อนด้วยละมั้งครับ”
หลี่เ่าซานส่ายหน้า “เฮ้อ…ไม่มีอะไรน่าเล่านี่นา ไม่มีเรื่องดี
อะไรด้วย
แถมก่อเรื่องไว้ตั้งเยอะ…เฮ้อ!ตอนนั้นหัวหน้าแผนกฉุกเฉินคนเก่ากำลังจะเกษียณ อันที่จริง
ผมเ็นคนที่ได้รับคัดเลือก แต่ว่า…เพราะยังเด็กนั่นแหละ ยังไม่รู้จัก
ขอบเขต มุทะลุเกินไ เฮ้อ…