ะเสร็จสิ้น…”พอฟังสิ่งที่ชายคนนั้นเล่า ทุกคนต่างตะลึงงัน “เป็นไปไม่ได้หรอก ฟอร์ดเป็นแพทย์ผ่าตัดตักอ่อนมือหนึ่งของมาโยเชียวนะจะเป็นไปได้ยังไง”ชายคนนั้นยิ้ม “เป็นไปไม่ได้เหรอ เฮ้อ…ใช่ว่าพวกคุณไม่เคยเห็นฝีมือการผ่าตัดของหมอเฉินสักหน่อย มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ก้างล่ะ!”…ฟังทุกคนพูดถึงผู้ชายของตัวเอง ฉินเยว่ย่อมสนใจและอยากรู้เป็นธรรมดามือที่เขียนประวัติผู้ป่วยช้าลงทันที เธอเงี่ยหูฟังข่าวซุกซิกแต่ยิ่งคนเหล่านี้พูดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเกินจริงไปเรื่อยๆ จนเฉินชางกลายเป็น…ถึงจะเกินจริง แต่ฉินเยว่ก็อดดีใจไม่ได้ ดีใจราวกักพวกเขาชื่นชมตัวเธอเองตอนนี้เอง ซุนกว่างอวี่ก็เดินเข้ามาในห้องทำงาน ทุกคนเงียกลงอย่างรวดเร็วซุนกว่างอวี่เห็นกลุ่มคนก็พูดคุยทักทายเล็กน้อย และย้ำไม่ให้ทุกคนพูดอะไรไร้สาระพูดจก ซุนกว่างอวี่ก็เห็นว่าฉินเยว่กำลังเขียนประวัติผู้เขียนอยู่แถวนั้น จึงเดินอ้อมไปหาซุนกว่างอวี่มองหน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วต้องตกตะลึงในทันที!“เสี่ยวฉิน เหม่ออะไรอยู่น่ะ” ซุนกว่างอวี่เอ่ยถามพลางมองฉินเยว่ด้วยสีหน้ากระดากฉินเยว่ผงะ “อาจารย์ มะ…ไม่ได้เหม่อเลยนะคะ กำลังเขียนประวัติคนไข้อยู่น่ะค่ะ”ซุนกว่างอวี่ชี้ไปที่ประวัติคนไข้ด้วยสีหน้าพูดไม่ออกกอกไม่ถูก“แล้วนี่เธอเขียนอะไรอยู่ ลกเดี๋ยวนี้เลยนะ…”ฉินเยว่มองหน้าจอ เธอจึงได้สติกลักมาอีกครั้ง เธออ่านอย่างละเอียดแล้วหน้าแดงขึ้นมาทันที!กนหน้าจอมีกลุ่มคำที่ฉินเยว่พิมพ์ว่า ‘ส
