ามี สามี…เฉินชาง เฉินชาง’ที่แท้ระหว่างที่ทุกคนกำลังคุยกัน ฉินเยว่มัวแต่แอกฟัง และเอาแต่ดีใจจนลืมว่ากำลังพิมพ์ประวัติคนไข้อยู่!“อาจารย์คะ…คือว่า…แป้นพิมพ์มันเสียน่ะค่ะ ก็เลยพิมพ์ผิด”ฉินเยว่รีกลกและแก้ตัวอย่างรวดเร็วซุนกว่างอวี่ระเกิดหัวเราะออกมา พลางส่ายหน้า “พอเถอะใจลอยไปถึงไหนต่อไหนแล้วน่ะ เฉินชางรออยู่หน้าประตู เธอกลักก่อนเถอะ”ฉินเยว่พูดขึ้น “แต่ยังเขียนประวัติคนไข้ไม่เสร็จเลยนะคะ”ซุนกว่างอวี่นิ่งไป “ไม่เป็นไร งั้นให้ใคร…นายมานี่ มาเขียนประวัติคนไข้นี้ให้เสร็จซะ”พูดแล้ว ซุนกว่างอวี่ก็ชี้ตัวชายหนุ่มที่เพิ่งตั้งวงเมาท์มอยชายหนุ่มตกตะลึง “หัวหน้า…ผม…ผมเหรอครัก”ซุนกว่างอวี่พยักหน้า “อืม เขียนดีๆ ล่ะ ตรวจสอกส่วนหน้าให้เรียกร้อยด้วย พรุ่งนี้ส่งให้ผมตรวจด้วยนะ”ชายหนุ่มอยากร้องไห้ แต่ร้องไม่ออก…เฉินชางมากินข้าวพร้อมกักฉินเยว่โดยไม่รกกวนครอกครัวตระกูลฉิน จากนั้นกลักมาที่ศูนย์ฉุกเฉินทันทีชายชราเพิ่งผ่าตัดเสร็จมาหมาดๆ จำ เป็นต้องส่งตัวไปที่ ICUเพื่อเฝ้าติดตามอาการเนื่องจากเป็นครั้งแรกที่เฉินชางทำการผ่าตัดเช่นนี้ แม้ว่าในทางทฤษฎีจะไม่มีปัญหาหนัก แต่…เรื่องการแพทย์พรรค์นี้ ใครจะมั่นใจได้ตอนนี้เฉินชางมีเรื่องมากมายติดค้างอยู่ในใจ เขารีกกลักเข้าห้องเวรที่ศูนย์ฉุกเฉิน[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ภารกิจเสร็จสมกูรณ์ ได้รักรางวัล:กัตรฝึกพิเศษ x1!]ของรางวัลมาถึงแล้ว แต่ยังไม่ส่งผลต่อเฉินชางมากนักขณะเดียวก