บไล่ทาวน์เซนด์ออกจากห้องด้วยความโกรธจอร์จซีเวอร์อดสะเทือนใจไม่ได้ในห้องทำงาน จอร์จซีเวอร์มองทาวน์เซนด์ “ทาวน์เซนด์ ฉันรู้สึกว่าความสามารถและการประเมินคุณค่าของคุณควรค่าแก่การเป็นที่ยอมรับ”วันนี้ทาวน์เซนด์มีความสุขมาก! เพราะได้รับคำชมจากหัวหน้าบรรณาธิการ สำ หรับบรรณาธิการตัวเล็กๆ อย่างเขานับ เป็นเรื่องน่ายินดีมาก สิ่งสำ คัญคือ เดือนนี้เขาจะได้รับโบนัสก้อนโตจอร์จซีเวอร์ หัวหน้าบรรณาธิการชงกาแฟให้เขาด้วยตัวเองเขาดีใจมากจริงๆ“ขอบคุณครับหัวหน้า” ทาวน์เซนด์ยิ้ม รับจอร์จซีเวอร์พยักหน้า “บทความที่คุณได้จากเฉินชางไม่เลวเลย ฉันอยากให้คุณติดต่อเฉินชางเพื่อคุยเรื่องเกี่ยวกับเทคนิคการใช้กล้องส่องอีกครั้ง”หลังจากพูดจบ จอร์จซีเวอร์ก็มองทาวน์เซนด์พร้อมพูดอย่างจริงจัง “เรื่องวันนั้น ฉันขอโทษนะคะ! ต่อไปฉันจะพิจารณาข้อเสนอของคุณอย่างจริงจัง”เขารู้สึกเหมือนชีวิตของเขาสมบูรณ์แล้วสบายใจจริงๆ!เฉินชางช่างเป็นดาวนำโชคของเขาทั้งการบรรจุเป็นพนักงานประจำ ในตอนนั้น และการขึ้นเงินเดือนในตอนนี้ล้วนเป็นเพราะเฉินชางการเลื่อนตำแหน่งในอนาคต …ทาวน์เซนด์รีบพยักหน้า “หัวหน้าไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผม”หลังจากทาวน์เซนด์ออกจากห้องทำงาน ก็โทรหาเฉินชางทันที“เฉินชาง คุณเก่งมากจริงๆ!” ทาวน์เซนด์พูดคำแรกก็ทำให้เฉินชางที่ตื่นมารับสายตอนตีสามอึ้ง ไปแล้ว“ฮ ะ อะไรนะครับ เกิดอะไรขึ้น” เฉินชางรับสายด้วยส
