เมื่อเฉินชางไจากโรงพยาบาล 301 แล้ว หลูเชาหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไกลับเรียกตัวต้วนัวไว้“คืออย่างนี้นะ หัวหน้าต้วน ต่อจากนี้ไคุณไม่ต้องไดูแลคนไข้ทุกคนแล้ว!” หลูเชาพูดกับต้วนัวด้วยรอยยิ้มต้วนัวตกใจกับคำพูดของหลูเชา เขาคิดว่าตัวเองทำอะไรผิดไ!จึงรีบพูดขึ้น “หัวหน้าหลูครับ คือว่า…ผม…”หลูเชาเห็นท่าทางก็รู้ว่าต้วนัวเข้าใจผิดแล้วจึงบอกตรงๆ“ตอนที่หมอเฉินกลับไ เขากำชับให้ผมดูแลคุณดีๆ บอกว่าตอนอยู่ที่โรงพยาบาลคุณช่วยเขาไว้มากเพราะงั้น จากนี้ไ คุณตามผมไผ่าตัดดีกว่า!”หลังจากได้ยินระโยคดังกล่าว ต้วนัวก็นิ่งอึ้งไติดตามหัวหน้าหลูไผ่าตัด นี่เ็นโอกาสที่หาได้ยากสำ หรับแพทย์ฝึกงานนี่นาต้วนัวตอบรับอย่างรวดเร็วด้วยความซาบซึ้ง “หัวหน้าหลูขอบคุณท่านมากๆ เลยครับ!”หลูเชาตอบ “เล็กน้อยน่า กลับไก็ไดูแลแผนกศัลยกรรมทั่วไให้ดีก็แล้วกัน คุณบอกว่าหมอเฉินมาจากโรงพยาบาลของคุณแผนกศัลยกรรมทั่วไของพวกเราไม่มีทางน้อยหน้าหรอก คุณว่าจริงไหม”ต้วนัวพยักหน้ารัวๆหลังจากเลิกงาน ต้วนัวรู้สึกถึงอารมณ์มากมายที่เอ่อล้นอยู่ในใจ มันท่วมท้นอย่างยิ่ง!ต้วนัวคิดกลับไกลับมา แต่ไม่รู้จะไพูดกับใครดี จึงโทรหาจางโหย่วฝู“หัวหน้าจาง ผมต้วนัวนะครับ!”จางโหย่วฝูและต้วนัวมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน สาเหตุหลักๆ เ็นเพราะต้วนัวเชื่อฟังและใช้งานง่ายความสามารถ…ก็แค่านกลางจางโหย่วฝูรับสาย “หัวหน้าต้วน มีอะไรครับ”ต้วนัวลังเลอ
