็ได้มั้ง!”…ทั้งสองคนคุยกันคุณคำผมคำอยู่ชั่วโมงกว่า จนหยางถงภรรยาของจางโหย่วฝูเห็นแล้วยังตกใจหยางถงถามทันทีหลังจากวางสาย “ใครน่ะเหล่าจาง คุยกันนานเหลือเกิน!”จางโหย่วฝูตอบ “ต้วนัวน่ะ เขาไฝึกงานแล้วเจอกับเสี่ยวเฉินเธอคงไม่รู้สินะว่าตอนนี้เสี่ยวเฉิน…เก่งขึ้นแล้ว!”จางโหย่วฝูบอกเล่าเรื่องราวที่ได้ยินมาจากต้วนัวให้หยางถงฟังสองสามีภรรยาพูดคุยกันตลอดทั้งคืนในสายตาของคนอื่น จางโหย่วฝูและหยางถงถือเ็นครอบครัวที่มีหน้ามีตาในโรงพยาบาลมณฑล แต่พวกเขารู้ดีว่าตนเองต้องหาที่พึ่งพาจางโหย่วฝูเล่าเรื่องราวของเฉินชางให้กับเลขาถานเจ้านายเก่าของเขา ด้วยหวังแค่ได้ผูกมิตรกับเฉินชางในภายภาคหน้า“เหล่าถาน อีกไม่นาน ผอ.ฉินก็จะย้ายไแล้ว ตำแหน่งของคุณยังไม่ขยับ ในเมื่อเ็นแบบนี้ คุณลองไคิดดูดีๆ แล้วกันว่าจะทำยังไงต่อไ” จางโหย่วฝูพูดถานลี่กั๋วพยักหน้า “ขอบใจ ขอให้โชคดี”จางโหย่วฝูพยักหน้า “อืม ไม่รู้ต่อไใครจะมาเ็นผอ. ต่อให้คุณจะโยกย้ายตำแหน่งก็ดี หรือจะเกาะเก้าอี้อยู่ที่นี่ก็ดี เสี่ยวเฉินคือกุญแจสำ คัญนะ”ถานลี่กั๋วถอนหายใจ “อืม นั่นสิ!”ถานลี่กั๋วตัดสินใจอย่างแน่วแน่เมื่อเขาไทำงานในเช้าวันรุ่งขึ้น ถานลี่กั๋วก็หยิบเหล้าขวดพิเศษสองขวดที่แอบเก็บที่บ้านมานาน มอบให้ฉินเสี้ยวยวนในตอนเช้า“เหล่าฉิน ช่วงนี้ผมเลิกเหล้าไแล้ว ที่บ้านมีเหมาไถอยู่สองขวด จะให้คนอื่นก็ทำใจไม่ลง คุณชอบแบบนี้นี่ ผมยกให้คุณก็แล้วกัน” ถานลี่ก
