ั่งลงข้างๆ ผู้สูงวัยทั้งสองจึงไม่ลุกขึ้นมาเฉินชางปลอบว่า “ไม่เป็นไรครับ จากที่ตรวจเมื่อกี้พบว่าเขากินของสุ่มสี่สุ่มห้า กลืนถ่านไฟฉายลงท้องไปแล้วมันติดอยู่ในท้อง เขาเลยไม่สบายน่ะครับที่คลื่นไฟฟ้าหัวใจผิดปกติก็เพราะถ่านไฟฉายแทรกแซง ตอนนี้ผลออกมาหมดแล้ว ไม่เป็นไรแล้วครับ”พอได้ยินเฉินชางพูดแบบนี้เข้า ผู้เฒ่าทั้งสองจึงถอนใจโล่งอกหัวใจที่กระวนกระวายจนแทบจะหลุดออกมาจากอกก็กลับลงไปดังเดิมในที่สุดหญิงชราพูดกับตัวเองอย่างดีอกดีใจ “ไม่เป็นไรก็ดี ไม่เป็นไรก็ดีแล้วนะ!ฉันบอกคุณให้นะหมอ คุณอย่าไปดูเขาตอนนี้ ที่จริงแล้ว…เขายอดเยี่ยมมาก คุณเห็นตึกที่อยู่ลิบๆ หลังนั้นไหม เขาออกแบบเองนะ!เขาเรียนจบวิศวกรรมโยธาจากชิงหัว ได้รางวัลตั้งแต่ตอนเรียนปริญญาตรี…ปีสามก็ได้รับข้อเสนอรับเข้าทำงานจากบริษัทใหญ่เงินเดือนห้าแสน!”ตอนที่หญิงชราพูดถึงลูกชาย สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความภูมิใจตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงพอดี ทุกคนต่างทยอยเลิกงาน เฉินชางเห็นผู้สูงวัยทั้งสองเป็นแบบนี้จึงไม่รีบร้อน นั่งฟังพวกเขาอยู่ตรงนั้นตอนนี้เอง หญิงชราก็ล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ายังเป็นสมาร์ทโฟน!เฉินชางยิ้ม “คุณป้าเล่นสมาร์ทโฟนเป็นด้วยหรือครับ”หญิงชรายิ้ม “ลูกชายป้าสอนทั้งนั้นค่ะ อาการป่วยของเขาน่ะนะ ไม่ได้เป็นแบบนี้ตลอดหรอก บางทีก็ดี บางทีก็ร้าย หลังจากทำงานไม่ได้ก็เลยอยู่บ้านกับป้าสอนป้าตั้งหลายอย่างแน่ะ”หญิงชราเปิดโทรศัพท์ หน้าจอเป็นรูปผู้ชา
