การจากไปของชายผู้ ‘กลับกลอก’ คนนี้ไม่ได้สร้างความวุ่นวายให้แผนกฉุกเฉินมากนักคนที่ปฏิเสธไม่เซ็นชื่อบนเตียงผ่าตัดยังมี นับประสาอะไรกับคนที่ยังไม่เข้าประตูไปแบบนี้พอเฉินชางทำข้อมูลดัชนีและค่าร่างกายต่างๆ ของเชอหลิงเสร็จแล้วก็รวมรวมค่าเหล่านี้ไปวางในห้องเวร รอกลับไปแล้วค่อยตั้งใจศึกษาเพื่อเขียนบทความสักหน่อยหลิวฉวนออกมาจากลิฟต์แล้วจึงมาหาที่แผนกฉุกเฉินด้วยสีหน้าตื่นเต้น“เอ๊ะ? หัวหน้าหม่า เอ่อ…อาจารย์เฉินล่ะ” หลิวฉวนเข้ามาในแผนกฉุกเฉินแล้วเห็นคนกลุ่มหนึ่ง แต่ดันไม่เจอเฉินชางหม่าเยว่ฮุยนั่งตัดเล็บอยู่ตรงนั้น เพราะเจ้าหม่าเซอะซะเป็นศัลยแพทย์คนหนึ่ง เขาจึงมักจะพกกรรไกรตัดเล็บไว้กับตัว ถ้าเล็บยาวแล้วจะมีสิ่งสกปรกซ่อนอยู่ได้ง่าย ทำให้ยังมีเชื้อโรคเหลืออยู่มิหนำซ้ำ เล็บยาวมักจะแทงถุงมือขาดตอนกู้ชีพ ทันทีที่ไม่ระวังจะทำให้ผู้ป่วยติดเชื้อได้ไม่ใช่เพราะเหล่าหม่าใส่ใจเรื่องความปลอดเชื้อมากมายอะไรแต่อาจเป็นเพราะถูกตีจนจำ ได้ขึ้นใจล้วนๆหม่าเยว่ฮุยเงยหน้ามองหลิวฉวน “อ้อ หัวหน้าหลิวเหรอ เขาอาจจะไปห้องเวรน่ะ คุณนั่งสิ เดี๋ยวเขาก็มาแล้ว”หลิวฉวนพยักหน้าให้ นั่งลงบนม้านั่งที่อยู่ห่างจากเหล่าหม่าห้าตัวเหล่าหม่าเห็นดังนั้นแล้วก็อึ้งไปทันที “หัวหน้าหลิว คุณรังเกียจผมหรือ นั่งห่างผมขนาดนี้”หลิวฉวนทำหน้าไม่ถูก ตามหลักแล้วเขาควรถือว่าหม่าเยว่ฮุยที่เข้าเป็นลูกศิษย์เฉินชาง เรียนการผ่าตัดโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นพร้
