เหล่าหม่าถึงกับเตรียมบทไว้แล้ว!ถึงตอนนั้นถ้าผ่าตัดอยู่แล้วจู่ๆ เฉินชางพบว่าผ่าตัดยากเกินไปจนคลี่คลายไม่ได้ คราวนี้ตนก็จะยืดตัวขึ้นมารับหน้าที่นำทีม แล้วผ่าตัดให้ลุล่วงด้วยความช่วยเหลือของหลี่เยว่!……อืม ที่จริงบทก็สมบูรณ์ดี ติดอยู่อย่างเดียวคือเฉินชางอาจจะเสียหน้านิดหน่อยพอคิดถึงตรงนี้ สายตาที่หม่าเยว่ฮุยมองเฉินชางก็เจือแววละอายใจขึ้นมานิดหน่อย!หม่าเยว่ฮุยรอจนเปลี่ยนเวรเสร็จแล้วมองเฉินชางที่อยู่ข้างๆจากนั้นจึงยิ้มให้ “เสี่ยวเฉิน ไม่ต้องกดดันนะ ถึงตอนนั้นยังมีผมอยู่”เฉินชางพยักหน้า ต้องพาหัวหน้าหม่าไป!ถึงยังไง…ช่วงสำ คัญยังต้องให้เขาผ่า“ครับ รบกวนหัวหน้าหม่าด้วยครับ”ตอนนี้อวี๋หย่งกังก็เดินมาหา เขามองเฉินชางแล้วหน้าแดงอย่างพบเห็นได้ยาก จากนั้นจึงกระแอม “เสี่ยวเฉิน คุณออกมาหน่อย”ที่จริงอวี๋หย่งกังผิวเข้มมาก หน้าแดงแล้วดูไม่ออกเลยสักนิดแต่…เจ้าหม่าเซอะซะเป็นใคร เขาเป็นคนที่อยู่กับเหล่าอวี๋มาหลายปีแล้วมองปราดเดียวก็ดูออก!“เหล่าอวี๋ ทำไมคุณหน้าแดงล่ะ เป็นภูมิแพ้หรือ”เหล่าอวี๋ถลึงตาใส่หม่าเยว่ฮุย “พูดให้มันน้อยหน่อย แล้วก็ทำให้มันมากหน่อย คุณว่างมากหรือไง”หม่าเยว่ฮุยผงะไป ใช่เลย คุณต้องเป็นแบบนี้ละ!แต่…พอเห็นเหล่าอวี๋เรียกเฉินชางออกไป หม่าเยว่ฮุยก็นึกได้ว่าที่เหล่าอวี๋หน้าแดงเหมือนมีความละอายใจเพิ่มขึ้นมา ทันใดนั้นเขาจึงมั่นใจในความคิดของตัวเองต้องเป็นเพราะเหล่าอวี๋คิดว่าต้องทำให้เฉินชางเส
