ตอนนี้เฉินชางไม่กล้าแม้แต่จะคิดทำให้ฝันเป็นจริงเขาคิดว่าสิ่งที่ตัวเองควรทำในตอนนี้ก็คือจะแนะนำตัวเองอย่างไร ต้องบอกหรือไม่ว่าตนคือหม่าเยว่ฮุยจากศูนย์ฉุกเฉิน“ผู้อำนวยการหลี่ ผู้อำนวยการจาง แล้วก็ผู้อำนวยการปอ ผมขอแนะนำให้พวกคุณรู้จักเสียหน่อย คนคนนี้คือหมอเฉินชางจากโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินครับเคสของคุณปอผู้พ่อค่อนข้างซับซ้อน พวกเราหวังอยู่เสมอว่าจะช่วยฟื้นฟูการย่อยอาหารของผู้สูงวัยให้ดียิ่งขึ้นได้ และหมอชางก็มีความรู้เรื่องการฟื้นฟูทางเดินอาหารเป็นอย่างดีดังนั้น พวกเราจึงตั้งใจเชิญหมอเฉินมาช่วยกันผ่าตัดเคสนี้!”ซุนกว่างอวี่เริ่มแนะนำเฉินชางปอเล่อซานพยักหน้าแล้วเข้าไปจับมือเฉินชางเอง “หมอเฉินรบกวนด้วยนะครับ เคสพ่อผมค่อนข้างซับซ้อน เรื่องนี้ผมรู้มาตลอดหลายปีนี้กลายเป็นแค่โรคกระเพาะแล้ว สิบปีก่อนเจอมะเร็งกระเพาะ ยังดีที่หัวหน้าซุนผ่าตัดให้ ช่วงนี้เลยมักจะไม่สบายท้องหรือตับอ่อนอักเสบเรื้อรัง แถมยังเข้าโรงพยาบาลอยู่เรื่อยๆแต่ส่วนมากก็เป็นการรักษาแบบประคับประคอง ถึงอย่างไรแกก็อายุมากแล้ว ใครๆ ก็ไม่อยากทรมานแล้ว แต่สุดท้ายเมื่อวานก็เป็นลำไส้อุดตันเฉียบพลันอีก!ผมก็รู้ว่าผ่าตัดมีความเสี่ยงสูง หัวหน้าทุกคนก็รับภาระหนักขอบคุณหมอเฉินจริงๆ ขอบคุณหัวหน้าซุนแล้วก็หัวหน้าทุกคนด้วยนะครับ…”ปอเล่อซานไม่ถือตัว ตัวเขามีฐานะเป็นคณบดีคณะคอมพิวเตอร์แห่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเมืองหลวงแต่ก็ยังแสดงความขอบคุณอย่างถ่
