่ถึงสี่สิบนาทีก็ไปถึงมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเมืองหลวง หลังจากรถจอดสนิท จู่ๆ เฉินตั๋วก็ยิ้มพูด“พี่ชาย พี่ขับรถคันนี้มา ควรไปคณะนิเทศศาสตร์มากกว่ามาที่นี่น่าเสียดายไปหน่อย”เฉินชางได้ยินแบบนี้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที!ไม่ใช่แล้ว!เขารู้สึกว่าเฉินตั๋วมาแก้แค้นตามคาด ฉินเยว่ถลึงตาใส่เฉินชางทีหนึ่ง พร้อมขู่เสียงเบา“คุณกล้าขับรถไปคณะนิเทศศาสตร์ หรือไปขับรถที่คณะนิเทศศาสตร์ ฉันฆ่าคุณแน่”สีหน้าเฉินชางงุนงงเต็มประดา!ความคิดที่เฉินตั๋วเพิ่งเสนอ จบสิ้นในชั่วพริบตาเขารู้สึกว่าเฉินตั๋วกำลังแก้แค้นความคิดดีๆ แบบนี้ควรส่งข้อความวีแชทให้ตนเป็นการส่วนตัวไม่ใช่พูดต่อหน้าพี่สะใภ้เธอแบบนี้ ทีนี้ความเป็นไปได้เลยกลายเป็นศูนย์เลยเฉินชางสูดหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง เขาเห็นด้วยกับคำพูดของเหล่าฉินมากขึ้นเรื่อยๆ!ผู้หญิงมักเข้าข้างคนนอกถึงอย่างไรเฉินตั๋วก็เป็นคนของตระกูลเฉิน น่าผิดหวังจริงๆพอเข้าสู่เขตมหาวิทยาลัยก็เห็นว่าต้นไม้บางต้นเริ่มเขียวขจีแล้ว ดอกอัลมอนด์ก็เริ่มบานแล้วเช่นกันในเขตมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยนักศึกษาเข้ามาก็รู้สึกถึงกลิ่นอายความเยาว์วัยแล้วแม้ฉินเยว่เองก็มาเรียน แต่…ในวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนมีแต่พวกนักศึกษาระดับปริญญาตรี โทและเอกที่เหมือนพระสงฆ์เข้าไปทุกวัน…หลังจากเข้าไป ก็จะเห็นว่าแต่ละคนผมเริ่มบางขึ้นเรื่อยๆรวมถึงความเป็นผู้ใหญ่และสายตาที่คนอายุเท่านี้ไม่ควรมี จะทำให้สงสัยอายุของตนขึ้นมาเห็นคู่รั
