ริง ๆ…” คนผู้นั้นได้ยินว่าเป็นเรื่องมงคลก็เอ่ยชมฝ่ายชายและฝ่ายหญิงยกใหญ่
จูซานเสิ่นยิ้มจนแก้มแทบปริ
ตอนนี้ความเป็นอยู่ดีขึ้นทุกวัน ทั้งยังได้หมั้นหมายเด็กสาวที่ไม่เลวไว้คนหนึ่ง อารมณ์ของนางก็ย่อมจะเบิกบานเป็นธรรมดา
แน่นอนว่าในเวลาแบบนี้ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนอิจฉา
นางไม่กล้าพูดต่อหน้าเจ้าตัว แต่แอบเอาไปนินทาลับหลังกับคนอื่น “ข้าว่าเรื่องนี้ต้องมีปัญหาแน่ ๆ ปกติครอบครัวของจูเหล่าซานกับจูเหล่าซื่อมักจะทำอะไรพร้อมกัน จูซานจ้วงกับจูซื่อหู่ก็ตัวติดกันเป็นเงาตามตัว พวกเขาจะแยกกันดูตัวงั้นเรอะ?”
คนอื่นไม่อยากโชคร้ายจึงไม่สนใจนาง “หญิงปากสว่าง เจ้าว่างไม่มีอะไรทำนักเรอะ? เอาแต่ล่วงเกินคนอื่นไปทั่ว เจ้าเพิ่งล่วงเกินจูต้าเหนียงไปยังจะมาหาเรื่องบ้านจูเหล่าซานกับจูเหล่าซื่ออีก เจ้าตั้งใจจะหาเรื่องครอบครัวพวกเขาให้ครบทุกคนใช่ไหม?”
“ข้า…ข้าไม่ได้พูดอะไรผิดเสียหน่อย”
“คราวก่อนเจ้าก็พูดแบบนี้เหมือนกัน แต่จูต้าเหนียงก็กลับมาโดยสวัสดิภาพนี่นา? เอาแต่ตบหน้าตัวเองแบบนี้ เจ้าไม่อยากจะรักษาหน้าตาตัวเองไว้แล้ว?”
“ข้า…ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่านางมีความสามารถปานนั้น เข้าคุกไปแล้วก็ยังจะออกมาได้?” ว่าแล้ว หญิงปากสว่างก็พูดถึงครอบครัวของเหล่าเฉียน
เรื่องนี้จะต้องมีเงื่อนงำแน่นอน ไม่อย่างนั้นเหล่าเฉียนกับเฉียนซินจะถูกจับเข้าคุกหลังการแกล้งตายของจูเอ้อร์เม่ยได้อย่างไร?
ไม่แน่ว่าอาจเป็นแผนร้ายของหญิงเฒ่าเจ้าเล่
