น้อย…ซุนกว่างอวี่ใคร่ครวญครู่หนึ่ง “เสี่ยวฉิน ปกติคุณติดตามผมถ้าช่วงไหนผมยุ่ง คุณไปติดตามรุ่นพี่สวี่รุ่ยของคุณนะครับ”ซุนกว่างอวี่เปลี่ยนคำพูดสวี่รุ่ยและฉินเยว่ได้ยินแล้วสบตากัน ต่างเผยรอยยิ้มการผ่าตัดช่วงบ่ายวันนี้เป็นการผ่าตัดผู้นำที่เกษียณอายุแล้วอายุแปดสิบเอ็ดปี เป็นการผ่าตัดมะเร็งลำไส้ใหญ่ เพราะพบเนื้อร้ายไว การผ่าตัดถือว่าง่าย ไม่ใช่เรื่องใหญ่นักตอนประมาณบ่ายสาม เฉินชางได้รับสายจากหัวหน้าซุนกว่างอวี่แห่งวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยน บอกว่าอีกหนึ่งชั่วโมงการผ่าตัดจะเริ่มขึ้นพอเฉินชางวางสาย ก็ขับรถออกไปทันที!ช่วงนี้เฉินชางภาระหนักหน่วงมาก อยากเรียนรู้ทักษะมากมายขนาดนั้น ความกดดันย่อมสูงมากหลังจากเฉินชางมาถึงวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนความจริงก็ทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย!หลังจากจอดรถเสร็จ มองป้ายวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนนี่ก็คือเป็นที่ที่ตนเคยใฝ่ฝันคิดถึงตรงนี้ จู่ๆ เฉินชางก็รู้สึกเสียดายที่ตนปฏิเสธการมาบรรยายเมื่อวานแม้ไม่ได้มาเรียนที่นี่ แต่…มาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่นี่ได้!แบบนี้ก็ถือว่าฝันเป็นจริงไม่ใช่หรือคิดแล้วเฉินชางก็อดยิ้มไม่ได้เฉินชางเดินตรงไปที่ห้องผ่าตัด ซุนกว่างอวี่รอเฉินชางอยู่ก่อนแล้วหลังจากเห็นเฉินชาง เขาก็พูดยิ้มๆ “วิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งยูเนี่ยนยินดีต้อนรับครับหมอเฉิน”เฉินชางยิ้ม จากนั้นทุกคนเปลี่ยนเสื้อผ้า เข้าห้องผ่าตัดไปหลังจากเฉินชางอ่านชาร์ตผู้ป่วยก็อึ้งงั
