ได้ตำหนิซ้ำ กลับพยักหน้าเอ่ยว่า “เมื่อคืนกลับดึกใช่ไหม อย่าลืมพักผ่อนล่ะ!”ประโยคเดียวทำเอาทุกคนที่อยู่ข้างหลังเหม่อไปเลย!นี่มันคำพูดของเหล่าอวี๋หรือเจ้าหม่าเซอะซะยังพ่นนมออกมา เขาไม่สบอารมณ์มีสิทธิ์อะไรมาสองมาตรฐานพวกคนที่เดิมทีรอสมน้ำหน้าอยู่นั้นยิ่งอึ้งไปเลยอวี๋หย่งกังยิ้มพลางเอ่ย “เช้าวันนี้ผมบังเอิญเจอหัวหน้าเหอจื้อเชียนแผนกศัลยกรรมทั่วไป เขาบอกว่าคุณผ่าตัดได้ดีมากมีพรสวรรค์ เขาดูคลิปผ่าตัดทั้งคืน ยิ่งดูยิ่งได้แรงบันดาลใจ!”“ได้ เรื่องไปอเมริกาคราวนี้ผมจะคุยให้ พยายามเข้าล่ะ ไปชิงตำแหน่งกลับมาให้ได้”เฉินชางพยักหน้ายิ้มให้ “ขอบคุณครับหัวหน้าอวี๋”อวี๋หย่งกังพยักหน้า ตบไหล่เฉินชางแล้วลุกออกไปทุกคนเห็นการกระทำทั้งหมดนี้แล้วอิจฉาจนอยากร้องไห้นี่มันจะ…หมดคำพูดเกินไปแล้วแต่ท่าทีของอวี๋หย่งกังเมื่อกี้ก็แค่มุมหนึ่ง คำพูดของหัวหน้าคนหลังต่างหากที่พวกเขาได้ยินแล้วรู้สึกตื่นตะลึงอยู่นานเฉินชางคนนี้เก่งถึงขนาดนี้เลยหรือทุกคนเริ่มครุ่นคิดอยู่ในใจบอกตามตรง อวี๋หย่งกังก็ดีใจตลอดมาความสัมพันธ์ระหว่างแผนกฉุกเฉินกับแผนกอื่นคือการรับผิดชอบรักษาอาการผู้ป่วยให้คงที่แล้วส่งไปผ่าตัดตามแผนกที่เกี่ยวข้องทีหลังอยู่เสมอด้วยเหตุนี้ความสามารถเฉพาะทางจึงไม่แน่นมากนักแต่ตอนนี้จู่ๆ อวี๋หย่งกังก็พบว่าหลังจากเฉินชางมาก็เหมือนจะต่างไปจากเดิม พวกหัวหน้าศัลยกรรมหัวใจพอเห็นตนเข้าก็จะเรียกอย่างสนิทสนมว่าหัวหน้าอวี๋ วั
