นนี้ขนาดคนที่หยิ่งยโสอย่างเหอจื้อเชียนจากแผนกศัลยกรรมทั่วไปยังมาทักทายตน ดึงต ตัวไว้คุยกันอยู่นานนี่ทำให้อวี๋หย่งกังค่อนข้างเบิกบานใจเดินยังรู้สึกเพลินด้านเฉินชางเดินเข้ามานั่งในแผนก หยางเจี๋ยเห็นว่าเขามาแล้วจึงยิ้มเอ่ยว่า “ยังไม่กินข้าวใช่ไหม ฉันเอาของกินของเคาน์เตอร์พยาบาลมาให้คุณกินหน่อยแล้วกันค่ะ”ขณะที่พูดก็ส่งกาแฟขวดหนึ่งกับขนมปังก้อนหนึ่งให้เฉินชางยิ้มพลางพูดว่า “ขอบคุณครับพี่หยาง”ทีนี้เหล่าหม่าไม่สบอารมณ์เสียแล้ว มีสิทธิ์อะไรกัน!เขานั่งข้างเฉินชางอย่างงุ่นง่าน “ผมก็มาสาย”เฉินชาง “อ๋อ ครับ!”เหล่าหม่าเห็นเฉินชางไม่ตอบสนองจึงพูดอย่างคับข้องใจ“แถมยังถูกเหล่าอวี๋ด่าด้วย!”เฉินชางพยักหน้าต่อ แล้วนี่มันไม่ใช่เรื่องปกติหรือ“อ๋อ ครับ!”เหล่าหม่าพลันโมโหจนตบหลังเฉินชางไปทีหนึ่ง “ไอ้หนู ทำให้ฉันอิจฉาเกินไปแล้ว”เฉินชางลูบไหล่อย่างจนใจแล้วถอนใจ รู้สึกว่าให้เหล่าหม่าระบายออกมาก็ดีกว่าอยู่ดี ผู้ชายถ้าคับอกคับใจขึ้นมาก็อาจจะเป็นมะเร็งเต้านมได้เหมือนกันด้านเฉินชางพอนั่งลงแล้วก็เห็นการแจ้งเตือนระบบกะทันหันจากนั้นจึงนึกได้ บอสระดับราชาเมื่อวาน!เมื่อคืนดึกมากแล้ว ตอนเช้าตื่นมาก็รีบๆ เลยไม่ได้ดูเฉินชางนึกถึงบอสระดับราชาแล้วดีอกดีใจทันที เขาลูบไม้ลูบมือเปิดการแจ้งเตือน[ติ๊ง! ยินดีด้วย ฆ่าบอสระดับราชา ได้รับรางวัล: 1. หนังสือทักษะสีทองหนึ่งเล่ม 2. ถุงนำโชคหนึ่งถุง 3. ดวงตาแห่งความแม่นยำ (สีทอง)!]พอเ
