บทที่ 590 ไม่รู้ว่าน้องรองทนนางไหวได้อย่างไร
ผ่านไปไม่กี่ครั้ง คนสกุลจูก็รู้กันหมดว่าในบ้านมีผู้เชี่ยวชาญด้านการกินอยู่คนหนึ่ง
ได้ยินจูซื่อกล่าวเช่นนี้ จูต้าที่กำลังอารมณ์ดีย่อมรับปากอยู่แล้ว “ได้ อย่าว่าแต่ตัวเดียวเลย ขอแค่เจ้าอยากกิน จะกินสักกี่ตัวก็ได้ทั้งนั้น”
หลี่ซื่อแอบสะกิดแขนจูซื่อเบา ๆ แล้วกระซิบว่า “นี่ ถึงตอนทำสินค้าลองชิม เจ้าต้องช่วยข้าดูด้วยนะ อย่าทำให้เสียชื่อครอบครัวพวกเราเชียว”
สินค้าลองชิมหมายถึงสินค้าชนิดใหม่
เมื่อสกุลจูมีความเป็นอยู่ดีขึ้นเรื่อย ๆ วัตถุดิบหลากหลายมากขึ้น พวกผู้หญิงสกุลจูจึงเริ่มคิดค้นอาหารใหม่ ๆ
ของพวกนี้อร่อยหรือไม่ สามารถขายได้ราคาดีหรือเปล่า ล้วนต้องให้จูซื่อลองชิมก่อน
ขอเพียงเขาพยักหน้า น้อยนักที่จะผิดพลาด
แต่ถ้าเขากินแล้วยังคิดว่าไม่อร่อย แบบนั้นก็ไม่จำเป็นต้องนำไปขายข้างนอกแล้ว
“แน่นอน พวกเราไม่ใช่คนอื่นคนไกลเสียหน่อย ข้าต้องช่วยเจ้าลองชิมอยู่แล้ว” เพียงกล่าวถึงเรื่องกิน จูซื่อก็เบิกบานใจอย่างมาก
ดูเหมือนว่าทุกคนค้นพบสิ่งที่ตนเองถนัดกันหมดแล้ว มีเพียงคู่ของจูเอ้อร์ที่ถูกมองข้าม
พยายามเบียดเข้าไปหลายครั้ง แต่กลับพบว่าตนเองได้แต่เบียดอยู่ด้วยกันกับหลินซื่อเพื่อแย่งกันช่วยงานเล็ก ๆ น้อย ๆ หลิวซื่อรู้สึกว่ายากจะรับได้ยิ่งนัก
ล้วนเป็นลูกชายของท่านแม่เหมือนกัน ทำไมถึงต่างกันขนาดนี้นะ?
แม่สามีลำเอียงเกินไปหรือเปล่า?
หลินซื่ออาศัยว่าตนเองมีน้องสาว
