บทที่ 589 ประสาทรับรสอันยอดเยี่ยมของจูซื่อ
หลิ่วซื่อดูถูกตัวเองเช่นนี้เป็นเพราะประสบการณ์ชีวิตของนาง
ช่วงแรกเคยกล่าวไปแล้วว่าหลิ่วซื่อเป็นลูกสาวคนโตของครอบครัว แต่ไม่ได้รับการเหลียวแล
ไม่ ไม่ใช่ไม่ได้รับการเหลียวแล แต่นางจัดอยู่ในชนชั้นล่างของครอบครัว นี่ไม่ใช่การให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิงแล้ว แต่นางถูกมองว่าเป็นแรงงานที่ไม่ต้องจ่ายเงินจ้าง ทั้งยังถูกตั้งแง่ว่าเป็นตัวถ่วงของครอบครัว
เมื่อครั้งออกเรือนมาอยู่ในครอบครัวสกุลจู ใช่ว่านางจะไม่เคยตั้งความหวังมาก่อน
น่าเสียดายที่ตอนนั้นเย่อวี๋หรานยังไม่ได้ย้อนยุคมาที่นี่ ตอนนั้นเจ้าของร่างเดิมครองความเป็นใหญ่ในสกุลจู
เจ้าของร่างเดิมยังไม่ใช่คนที่ให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง แต่นางให้ความสำคัญกับผู้หญิงมากกว่าผู้ชายอีกต่างหาก
นี่จึงกลายเป็นโศกนาฏกรรมของหลิ่วซื่อ เดิมทีคิดว่าหากให้กำเนิดลูกชายก็จะสามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้ จะมากน้อยก็คงได้รับความสำคัญในบ้านแม่สามีบ้าง แต่กลายเป็นว่า…
ให้กำเนิดลูกชายติดต่อกันสองคนจนเจ้าของร่างเดิมนึกรังเกียจ
ยามนั้นหลิ่วซื่อจึงสติแตก “ข้าทำอะไรก็ผิดไปหมด ความจริงแล้วตัวข้าเองก็คือ ‘ความผิดพลาด’ ใช่ไหม?”
ถ้าจูต้าฉลาดสักหน่อยหรือใส่ใจภรรยาสักนิด เรื่องนี้ก็คงจะผ่านไปได้
แต่จูต้ากลับมีค่านิยมแบบผู้ชายเป็นใหญ่ ไม่ได้สังเกตเห็นรายละเอียดเหล่านี้เลยสักนิด
การปฏิบัติที่หลิ่วซื่อได้รับขณะอยู่ในเรือนส
