เหมือนจะชัดเจนกระจ่างแจ้งขึ้นมาแล้ว!ทำไมถึงเป็นไข้แกว่ง เพราะวัณโรคอย่างไรเล่า!ทำไมถึงมีอาการไอของทางเดินหายใจ ใช้เดกซาเมทาโซนและเพนิซิลลินแล้วไม่ดีขึ้น เพราะไม่ใช่การติดเชื้อแต่แรก แต่เป็นวัณโรคเยื่อบุอักเสบจากวัณโรค!ทุกคนต่างไม่ได้คำนึงถึงจุดนี้ ถึงขั้นความหนืดเหนียวที่เจอตอนคลำหน้าท้องเพื่อวินิจฉัยก็อธิบายได้แล้วว่าไม่ใช่เพราะหนองและทำไม…ชั่วขณะนี้…ความจริงทุกอย่างชัดเจนกระจ่างแจ้งแล้ว!ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองฉินเยว่ ร่วมถึงสวี่รุ่ยเองก็มองฉินเยว่อย่างผิดคาดและยากจะเชื่ออยู่ครู่ใหญ่ทันใดนั้น ทั้งห้องทำงานพลันเงียบไปเพราะการวินิจฉัยของฉินเยว่เงียบจนได้ยินเสียงลำไส้ของตนเอง อืม สี่ครั้งต่อนาที…ครู่ใหญ่ จวงเยว่หมิงจึงรู้สึกตัว เขาตกใจเล็กน้อย มองฉินเยว่แล้วรีบพูดว่า “คุณอธิบายหน่อยว่าเพราะอะไร อธิบายว่าทำไมคุณถึงวินิจฉัยแบบนี้”ฉินเยว่รีบพยักหน้า พูดอย่างใจเย็น “ความจริง เราดูจากพัฒนาการของโรคจะง่ายกว่า ไม่ใช่การวินิจฉัยจากอาการปัจจุบันก่อนอื่น…”ฉินเยว่เปลี่ยนคำพูดของเฉินชางให้เป็นวิธีการพูดของตนเองแล้วอธิบายให้ทุกคนฟังเธอคิดว่าแบบนี้ก็ไม่นับว่าเธอลอกเลียนมุมมองของเฉินชางแล้ว แต่เป็นความเข้าใจของตัวเธอเอง อย่างมากก็ถือว่าได้รับคำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ จากเฉินชาง ทั้งหมดเป็นความสามารถของเธอฉินเยว่อธิบายพลางพลิกเนื้อหาบนหน้าจอ ผ่านไปประมาณสิบนาที ฉินเยว่ก็ได้อธิบายอาการทั้งหมดอย่างชัดเจนแล้วชั่ว
