เปิดแล้วๆ! ใกล้แล้ว!”พวกพยาบาลน้อยก็เริ่มตื่นเต้น “เก่งจัง!”ทันใดนั้นก็มีเสียงดัง ด้านหน้ากับด้านหลังของเอ็นกระเพาะลำไส้ก็แหวกเป็นแผลช้ำเฉินชางจึงถอนใจโล่งอกในที่สุด เขาผลักเส้นเอ็นด้านหน้ากับด้านหลังออกจากกันจากนั้นพอเส้นเอ็นนี้หย่อนลง พื้นที่ผ่าตัดก็จึงใหญ่ขึ้นเฉินชางเอาคีมแซะมาแยกออกอย่างระมัดระวัง ใช้เวลาไม่กี่นาทีก็ตัดออกได้อย่างราบรื่นทั้งส่วนโค้งใหญ่ของกระเพาะถูกแยกออกมาได้สำ เร็จ!ทุกคนต่างถอนใจโล่งอก เฮ่อเจิ้งจื้อเหงื่อชุ่มศีรษะ พอเห็นนิ้วมือของเฉินชางก็อิจฉาไม่หยุดทันที!โจวเฮ่อเองก็ชูนิ้วโป้งให้!“มือดีเลยนี่!”เฉินชางยิ้มน้อยๆ พอได้ขยับนิ้วทีหนึ่งแล้วเมื่อยนิดหน่อยการผ่าตัดดำเนินต่อไปแยกส่วนโค้งเล็กของกระเพาะ…แหวกเยื่อแขวนทั้งขั้นตอนง่ายกว่าเมื่อกี้มากไม่นานนักก็แยกเสร็จ!เฮ่อเจิ้งจื้อจึงผ่อนคลายลงมาก ในที่สุดก็แยกสำ เร็จ รอหัวหน้าหม่ามาได้แล้ว!พอไม่มีหัวหน้าหม่า เฮ่อเจิ้งจื้อรู้สึกกระวนกระวายไปหมดเฉินชางเห็นเขายังไม่ทันหายตระหนกตกใจ!เฉินชางเห็นเฮ่อเจิ้งจื้อแล้วอดยิ้มไม่ได้ “พวกเราตัดลำไส้เล็กส่วนต้นก่อนเถอะ!”เฮ่อเจิ้งจื้อนิ่งอึ้งไป! เขาตาเบิกกว้างมองเฉินชาง “นี่…ไม่ต้องรอหัวหน้าหม่ามาเป็นผู้ผ่าตัดหลักเหรอครับ”เฉินชางยิ้ม ค่อยๆ สอนไปแล้วกัน “หัวหน้าหม่าเป็นผู้ผ่าตัดหลัก ให้เขารับหน้าที่ตัดกระเพาะก็พอครับ พวกเราตัดลำไส้เล็กส่วนต้น แบบนี้จะไม่ช่วยเขาประหยัดเวลาไปมากหรือครับ”เฮ
