จะเกิดความยุ่งยากขึ้นไม่น้อยเฉินชางไม่ลังเลสักนิด เลือกเรียนรู้ทันทีเดิมทีหลี่เยว่ก็เป็นศัลยแพทย์ทั่วไป ค่อนข้างเชี่ยวชาญการผ่าตัดศัลยกรรมกระเพาะลำไส้ ดังนั้นเฉินชางจึงพอใจมากที่ได้ทักษะผ่าตัดนี้มา!…………คืนนี้เป็นเวรดึกของเฉินชาง หลังจากโทรหาฉินเยว่ในห้องเวรแล้ว เขาก็พักผ่อนเล็กน้อยตอนหกโมงกว่า เฉินชางเตรียมลุกไปกินข้าว พยาบาลหยางเจี๋ยช่วยไปเอาอาหารเดลิเวอรี่ให้เขา อาหารอุดมสมบูรณ์มาก“หมอเฉิน ขอบคุณนะคะ ลูกเพื่อนฉันคนนั้นดีขึ้นมากแล้ว!”หยางเจี๋ยเอ่ยอย่างตื่นเต้น “เป็นเชื้อลิสเตอเรียอะไรนั่นจริงๆ ด้วยค่ะน่ากลัวจริงๆ ถ้าเกิดชะล่าใจไปจริงๆ ลูกคงเป็นอันตราย!”เฉินชางยิ้มน้อยๆ “ไม่เป็นไรครับ เป็นเรื่องที่ผมควรทำอยู่แล้วจะว่าไปก็แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ”พอพูดจบ หยางเจี๋ยยังไม่ทันได้พูด พวกพยาบาลน้อยคนอื่นก็ปรี่เข้ามา“หมอเฉิน ช่วงนี้พี่หยางทำเอาตกใจจนพวกเราไม่กล้าใช้ตู้เย็นเลยค่ะ เชื้อลิสเตอเรียนั่นมันอะไรกันแน่คะ”“นั่นสิคะ หลายวันนี้ฉันเกือบปิดประตูตู้เย็นไปเลย เมื่อก่อนตอนที่น้ำนมเยอะฉันก็แช่ตู้เย็นเอา ตอนนี้มาคิดดูแล้วก็กลัว!”“ใช่ๆๆ ตอนนั้นฉันก็มีเยอะ…”เฉินชางอดกลืนน้ำลายไม่ได้ ไม่ใช่เพราะหิว และไม่ใช่เพราะตะกละด้วย แต่เป็นเพราะเขารู้สึกว่าพยาบาลพวกนี้กำลังหยอกล้อเขาอยู่ล้วนๆ ต่อให้เขาไม่มีหลักฐานก็ตาม!ขณะนี้เฉินชางคิดถึงเหล่าหม่าหาใดเทียบ แม้ว่าคนคนนี้จะไร้ยางอายไปหน่อย แต่…ก็ยังมีความน่าก
