ื้องอกมดลูกกลัวว่าลูกจะเป็นห่วงเลยไม่ยอมบอกเขา ฉันเลยไปผ่ามดลูกเป็นเพื่อนเขา…”เพื่อนร่วมวงไพ่ที่อยู่ข้างๆ เสริมต่อ “เขางกมาก ทำกับข้าวเยอะก็เสียดายไม่อยากทิ้ง เก็บเข้าตู้เย็นไว้กินหลายมื้อประจำ อาทิตย์ก่อนลูกชายพาแฟนกลับบ้าน คนคนเดียวทำกับข้าวเต็มโต๊ะเจ็ดแปดอย่าง วุ่นไปทั้งบ่าย สุดท้ายลูกชายก็ไม่มา ตอนหลังฉันไปหาเขา ก็เห็นเขากินของเหลืออยู่นาน…อาจเป็นเพราะไส้ติ่งอักเสบอยู่ตลอด ตอนเล่นไพ่เลยชอบพูดว่าเจ็บไส้ติ่ง พวกเรากล่อมให้เขาไปตัด แต่เขาเอาแต่พูดว่าไม่เจ็บ เลยโดนขาไพ่อย่างพวกเราโกรธอยู่แล้ว…”……ขณะที่เฉินชางมองเพื่อนร่วมวงไพ่พูดไปพูดมา ก็ปะติดปะต่ออาการคนไข้ได้เป็นอย่างดีแล้วตอนนี้เอง จู่ๆ ชายหนุ่มก็พบว่าตนยังไม่รู้เรื่องพ่อแม่ดีเท่าเพื่อนร่วมวงไพ่ ในช่วงเวลาสำ คัญ…พวกเขาต่างหากที่ช่วยแม่ไว้!เฉินชางมองดูชายที่ร้องไห้โอดครวญอยู่ข้างเตียงแล้วอดพูดไม่ได้ว่า “เตรียมผ่าตัดเถอะครับ”ชายคนนั้นรีบลุกขึ้นลูบหน้าลูบตามองเฉินชาง “หมอ คุณช่วยแม่ผมได้ไหมครับ ผมขอร้องละ!แม่ผมเป็นอะไรกันแน่ผมยังทำให้แม่อยู่สุขสบายไม่ได้เลย…”เฉินชางพยักหน้า “ครับ วางใจเถอะ พวกเราจะทำเต็มที่ครับ”ตอนนี้เอง ห้องผ่าตัดก็เตรียมการในห้องพร้อมแล้ว เฉินชางกับหม่าเยว่ฮุยจึงเดินไปห้องผ่าตัดทันทีเหล่าหม่ามองชายที่สีหน้าหมดอาลัยตายอยากแล้วถามขึ้นปุบปับว่า “ครั้งล่าสุดที่คุณฉลองวันเกิดให้แม่นี่เมื่อไรนะ”เฉินชางพลันส่ายหน้าอย่า
