งอดไม่ได้…เหมือนเขาจะไม่เคยฉลองให้…เหล่าหม่าจึงอดพูดขึ้นไม่ได้ว่า “ของผมเหมือนจะหลายปีแล้วผมยังเกือบลืมวันเกิดแม่ผมแล้วเลย”ทั้งสองไม่พูดอะไรอีก จากนั้นจึงเดินไปที่ห้องผ่าตัดตอนที่ล้างมือ เหล่าหม่าถามขึ้นว่า “คุณรู้แล้วจริงหรือว่าป่วยเป็นอะไร”เฉินชางพยักหน้าอย่างมั่นใจ “แน่สิ!”“อะไรนะ”เฉินชางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “นี่คงไม่ได้ผ่าตัดแค่ครั้งเดียว!”ตอนนี้วิสัญญีแพทย์โจวเฮ่อเดินมาหา เขาอ่านประวัติผู้ป่วยแล้ว แต่ยังไม่แน่ใจนักว่าจะผ่าตัดอะไรกันแน่ พอได้ยินเฉินชางพูดแบบนี้จึงอดถามไม่ได้ว่า“หมายความว่าไง”โจวเฮ่อกับหม่าเยว่ฮุยจ้องเฉินชางเฉินชางเอ่ยขึ้นทันที “ผมแค่เดาน่ะครับ อาจจะเป็นไส้เลื่อนในช่องท้อง! แต่…ไม่แน่ใจว่ากั้นผนังช่องท้องอยู่ไหม”พอพูดจบเฉินชางจึงเริ่มอธิบายเหตุผล“ผู้ป่วยเคยตัดมดลูกเมื่อครึ่งปีก่อน แล้วเพื่อนร่วมวงไพ่พวกนั้นก็บอกว่าอาจจะเป็นไส้ติ่งอักเสบด้วย เขานั่งนาน ขาดการออกกำลังกาย มิหนำซ้ำ ยังไม่มีวินัยในการกินอาหาร…เป็นไปได้สูงที่ไส้ติ่งจะอักเสบรุนแรงขึ้นจนไปติดกับทางเดินอาหาร!พอเชื่อมโยงกับการคลำตรวจ ผมเลยคิดว่าผู้ป่วยมีสายพังผืดที่เยื่อแขวนไส้ติ่ง[2]หลังจากตัดมดลูกสายพังผืดนี้ย่อมไม่ได้เกิดขึ้นในวันสองวัน แต่สะสมมาเป็นเวลานาน ทำให้ทางเดินอาหารพันกับสายพังผืดนี้ ส่งผลให้เนื้อเยื่อทางเดินอาหารส่วนหนึ่งเกิดหลอดเลือดอุดตันที่เยื่อแขวนลำไส้[3]เฉียบพลัน!จากนั้นจึงทำให้เกิดไส้เลื
