พวกเฉินชางมาที่แผนกศัลยกรรมหัวใจด้วยกันถ้าทำให้หัวหน้าแผนกศัลยกรรมลงมาเชิญด้วยตัวเองได้ ก็เดาได้ว่าครอบครัวของผู้ป่วยไม่รวยก็ต้องสูงส่ง ห้องผู้ป่วยเป็นแค่ห้องธรรมดา ไม่มีความหรูหราวีไอพีแต่อย่างใด มิหนำซ้ำ ในศูนย์ฉุกเฉินก็ไม่ได้มีของอย่างห้องวีไอพีด้วยนี่เป็นสิ่งที่อู๋ถงฝู่กำหนดไว้ ใครแอดมิทก็ไม่มีห้องเดี่ยวญาติผู้ป่วยกลับห้องผู้ป่วยไปแล้ว แต่สวีจื่อหมิงพาหม่าเยว่ฮุยกับเฉินชางมาที่ห้องทำงานแพทย์สวีจื่อหมิงที่เป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรมหัวใจสงสัยอยู่นานเขามองหม่าเยว่ฮุยครั้งหนึ่ง “หัวหน้าทีมหม่า นี่…เฉินชางไปอยู่แผนกคุณได้ไง”ตอนนั้นสวีจื่อหมิงก็เป็นคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญการแข่งขันทักษะศัลยกรรมหัวใจ ได้เห็นพวกผู้ชนะอย่างเฉินชางกับตาตัวเองดังนั้นจึงจำ เฉินชางได้ดีมากหม่าเยว่ฮุยอึ้งไป มองสวีจื่อหมิง แล้วหันไปจ้องเฉินชางพลางเอ่ยถามว่า “หา? หัวหน้าสวี พวกคุณรู้จักกันเหรอ เสี่ยวเฉิน คุณกับหัวหน้าสวีรู้จักกันเหรอ”เฉินชางอึ้งไปทันที “ผม…ไม่รู้จักนะครับ…”สวีจื่อหมิงถูกคนโง่ไร้สมองอย่างหม่าเยว่ฮุยยั่วโมโหเสียแล้วถามแบบนี้ได้ไง! เฉินชางเขาเพิ่งมาโรงพยาบาลได้ไม่กี่วันก็ต้องไม่รู้จักเขาอยู่แล้ว! แต่เรารู้จักเขาไง แต่ว่า…คุณเล่นถามแบบนี้ไม่ไว้หน้าผมเลย! เฉินชางพูดมาแบบนี้ เจ็บปวดจัง ไม่สิ! น่าอายด้วย…แน่นอนว่าพวกหมอที่อยู่รอบๆ พากันมองมาทางนี้สวีจื่อหมิงหน้าแดง!ฉันสวีจื่อหมิงเป็นถึงหัวหน้าแผนกศัลยกรร
