“ซิสเตอีน 0.1 กรัม ละลายด้วยน้ำเกลือบัฟเฟอร์ฟอสเฟ ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ!”เฉินชางพูดอีกครั้ง แต่เสี่ยวเคอตรวจดูชุดปฐมพยาบาลแล้วอึ้งไป“หมอ…หมอเฉินคะ ซิสเตอีนหมดค่ะ!”หลังจากเฉินชางได้ยินแล้วตอบสนองทันที แม้ยาชนิดนี้จะเป็นยาฉุกเฉิน แต่ไม่ได้ใช้บ่อย ถึงขั้นถูกใช้น้อยมากเฉินชางรีบพูดว่า “ไปยืมทีมอื่นหน่อย”เสี่ยวเคอพยักหน้า รีบลุกขึ้นเดินออกไป ผ่านไปครู่หนึ่งพลันได้ยินเสียงก่นด่าดังมาผ่านไปอีกครู่หนึ่งจึงถือยากลับมา!เฉินชางเห็นอารมณ์ของเสี่ยวเคอผิดปกติ แต่ไม่ได้พูดอะไรตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาปลอบใจแม้เสี่ยวเคอจะโกรธจนหน้าแดง แต่ก็รีบผสมยาจนเสร็จ“หมอเฉิน ฉีดเข้ากล้ามเนื้อเหรอคะ”เฉินชางพยักหน้า!ตอนนี้เอง พยาบาลอาวุโสคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ “ทำไมถึงฉีดเข้าผิวหนังคะ หัวหน้าเหยาใช้วิธีการหยอดลงหลอดลมตลอดโดยเฉพาะตอนกู้ชีพ ใช้สารละลายห้าเปอร์เซ็นต์ หยอดทางท่อช่วยหายใจหรือใส่เข้าไปในหลอดลมโดยตรงหนึ่งถึงสองมิลลิลิตรต่อครั้ง”ได้ยินแบบนี้ทุกคนชะงักไป แม้แต่เฉินชางเองก็เช่นกัน เงยหน้าขึ้นมองพยาบาลครู่หนึ่ง เป็นพยาบาลอาวุโสคนหนึ่งของทีมสี่ทว่า เฉินชางเห็นเธอพูดแบบนี้ เพียงพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม“ขอบคุณครับอาจารย์หยาง ผมรู้แล้ว”พยาบาลเองก็มืออาชีพมาก อาจารย์หยางคนนี้เป็นรองหัวหน้าพยาบาลแล้วอีกฝ่ายได้ยินแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ “อย่าให้พลาดนะคะ!”เสี่ยวเคอมองเฉินชางอย่างลังเลแวบหนึ่ง “หมอเฉิน…ฉีดไหมคะ”เฉินชาง
