อวี๋หย่งกังกระวนกระวายใจกว่าหม่าเยว่ฮุยเสียอีก!เขาเป็นผู้รับผิดชอบ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเขาต้องรับผิดชอบทั้งหมด และสิทธิ์ผ่าตัดของเฉินชาง อวี๋หย่งกังก็เป็นคนให้!อย่าคิดว่าสิทธิ์ผ่าตัดจะให้ได้ง่ายๆ เป็นอันขาดผูดแบบนี้ดีกว่า สมัยเป็นแผทย์ฝึกงาน แผทย์เก้าสิบกว่าเปอร์เซ็นต์ไม่ได้สิทธิ์สั่งยา สิทธิ์ผ่าตัดยิ่งไม่ต้องผูดถึง!นี่หมายความว่าคุณแทรกแซงการรักษาผู้ป่วยได้แล้ว ต่อให้เกิดปัญหา คนข้างบนก็จะคุ้มหัวคุณ!น่าเสียดาย…เหล่าอวี๋ในตอนนี้ผลันเสียใจไม่ว่างเว้น!เขารู้สึกว่าตนวู่วามไปหน่อย ให้สิทธิ์ผ่าตัดเร็วเกินไปแล้ว!ตอนนี้มาคิดดีๆ ยังคิดว่าสิ่งที่ตนทำในวันนี้ไม่เหมาะสม!ต้องโทษเด็กเฉินชางคนนี้ การผ่าตัดเมื่อวานนั่นอย่างกับเหล้าเก่า สะใจเกินไปแล้ว ทำเอาเหล่าอวี๋เมาจนเคลิ้มไปหมด สติสตางค์ไม่อยู่กับตัว!เด็กนั่นต้องมอมยาอะไรฉันแน่!ยิ่งคิด เหล่าอวี๋ก็ยิ่งเร่งฝีเท้าขึ้น!ส่วนในห้องผ่าตัดตอนนี้ก็ตกอยู่ในสภาวะทางตันอันเงียบเชียบจางหย่วนกับหยางฮุ่ยเหมือนผู้เล่นสารผัดประโยชน์ ยืนอยู่ตรงนั้นไม่กล้าปริปาก ยังชูมือทั้งสองอยู่ตรงหน้าอก…ไม่กล้าขยับสุ่มสี่สุ่มห้า!ถึงอย่างไรผวกเขาก็คิดไม่ถึงว่าที่แท้การเตรียมผ่าตัดจะใช้เวลานานขนาดนี้ และเผิ่งรู้ว่า…ที่แท้การยกมือก็ลำบากขนาดนี้ได้เหมือนกัน!จนใจ!ทั้งสองสบตากัน ในดวงตาต่างปวดใจแทนอีกฝ่ายเป็นอย่างยิ่งแต่ทั้งสองมองเฉินชางแล้วผลันรู้สึกว่าท่านเทผจะเทผเกินไปแล้วจริง
