ทย์ฝึกหัดก็ตามทีเถอะก็แค่มาดูส่งสายตาให้กำลังใจ ไม่ลงมือช่วยด้วยซ้ำ !เฉินชางนึกถึงอาจารย์เมิ่ง นึกหัวหน้าซย่า แล้วนึกถึงหัวหน้าเถา เถามี่ พอคิดดูดีๆ ก็เหมือนจะเป็นตัวแถมทั้งนั้น มาถึงก็แค่ดูสดหน้างาน ไม่ค่อยได้ลงมือเท่าไร…คิดแบบนี้แล้วก็เหมือนไม่ต่างอะไรเลยเฉินชางจัดการเรื่องผู้ช่วยผ่าตัดเสร็จแล้วก็วกกลับไปแย่งห้องผ่าตัดเพราะฤทธิ์ยาอย่างโซเดียมไนโตรพรัสไซด์หลายตัว ตอนนี้หัวใจของเด็กน้อยจึงค่อยๆ กลับมาทำงานปกติ แล้วตัวเด็กก็ฟื้นขึ้นมาในที่สุดเฉินชางรอผลตรวจร่างกายแล้วจึงออกแบบแผนการผ่าตัดที่ชัดเจนได้การเตรียมการก่อนผ่าตัดก็เป็นขั้นตอนที่ขาดไม่ได้ในการผ่าตัดเช่นกันเฉินชางค่อนข้างปวดหัวกับผู้ป่วยที่ลิ้นหัวใจไมทรัลรั่วมิหนำซ้ำ ยังกำเริบฉับพลันแบบนี้ เพราะถ้าหัวใจผู้ป่วยทำงานได้แย่มาก การใช้ยาสลบก็จะกลายเป็นเรื่องอันตรายถ้าเตรียมการก่อนผ่าตัดให้ดีไม่ได้ ทันทีที่วางยาสลบ ผู้ป่วยอาจจะโรคหัวใจกำเริบขึ้นมาอีก!ถึงตอนนั้นอัตราความสำ เร็จในการผ่าตัดก็จะกลายเป็นศูนย์ไปพร้อมกับที่หัวใจล้มเหลว!ดังนั้นก่อนที่จะเกิดเรื่องแบบนี้ เฉินชางจะต้องแน่ใจว่าสภาพร่างกายและค่าต่างๆ ของตัวเด็กกลับเป็นปกติหลังจากเด็กน้อยตื่นขึ้น ก็มองเฉินชางด้วยสีหน้างุนงง “ผม…อยู่ที่ไหน”คำพูดของเด็กน้อยติดสำ เนียงภาษาถิ่นมาก เฉินชางมองดูเด็กชายตัวน้อยที่ออกจะอึดอัดแล้วปลอบว่า “ไม่ต้องกังวล หนูอยู่โรงพยาบาล”พอได้ยินคำพูดเฉินชาง
