สองวันหลังจากนั้น เฉินชางอยู่บ้านกับพ่อแม่หลายวันมานี้ ผู้คนในหมู่บ้านทยอยมาให้เฉินชางรักษา เฉินชางไม่ได้ปฏิเสธ อยู่ที่ไหนก็รักษาคนไข้ได้ ตนเป็นหมออยู่แล้ว ทั้งคนในหมู่บ้าน นอกหมู่บ้าน ช่วยได้เท่าไรก็ช่วยอย่างที่นักบวชเต๋าพูดว่า เป็นหมอก็คือการทำความดีสร้างบุญกุศลคนในหมู่บ้านก็แบบนี้แหละ แม้คุณมีเงินก็ใช่ว่าพวกเขาจะความเคารพนับถือคุณ แต่ถ้าเป็นหมอเก่งๆ คนหนึ่ง ฐานะก็จะดีขึ้นมาก!มนุษย์เราล้วนกลัวเวลาเจ็บปวด ประชากรในหมู่บ้านยิ่งเป็นเช่นนี้ ออกจากหมู่บ้านมาหาหมอก็มืดแปดด้าน มีคนรู้จักสักคนจะมั่นใจมากกว่าโดยเฉพาะหลังจากเฉินชางช่วยคนในหมู่บ้านครั้งแล้วครั้งเล่าฐานะของครอบครัวเหล่าเฉินก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดทำให้เฉินต้าไห่และหยางจยาฮุ่ยรู้สึกทั้งดีใจและภาคภูมิใจมากดีใจยิ่งกว่าซื้อพราโดสองคันเสียอีกถึงอย่างไรนอกจากความต้องการในด้านวัตถุแล้ว ในระดับที่สูงขึ้นคือความรู้สึกเป็นที่ต้องการและการได้รับความเคารพพริบตาเดียวเวลาสองวันก็ผ่านไปช่วงบ่ายวันที่หกตามปฏิทินจีน เฉินชางขับรถกลับเมืองอันหยางอีกด้าน ตอนกลางคืน ฉินเสี้ยวยวนก็เรียกทั้งครอบครัวมารวมตัวกัน ชวนเฉินชางมากินข้าวด้วยให้ญาติผู้ใหญ่ฝั่งฉินเยว่ได้เจอกับเฉินชาง ทำความรู้จักกันไว้ความจริงก็ไม่เพียงแค่ทำความรู้จัก แต่อยากให้เฉินชางเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ต่อไปให้พวกอาๆ สนับสนุนสักหน่อย!ตอนนี้ในหัวเหล่าฉินมีแต่เฉินชาง ขีดจำ กัดข
