ม่ของทั้งสองฝ่ายนั่งไปด้วย ให้พื้นที่หนุ่มสาวทั้งสองได้เป็นอิสระ
แต่เห็นได้ชัดว่าเฉินชางยังเจ็บปาก ไม่ได้คว้าเอาช่วงเวลานี้ไว้
ทว่าจู่ๆ ฉินเยว่ก็ถาม “เมื่อกี้เทพเซียนเฒ่าคนนี้พูดอะไรกับคุณอยู่คนเดียว”
เฉินชางยิ้ม “บอกว่าต่อไปภรรยาผมจะคลอดลูกน้อยตัวอ้วนให้ผมสองคน เป็นลูกชายทั้งคู่ ชื่อยังตั้งให้แล้วด้วย คนหนึ่งชื่อเฉินผิงอัน อีกคนชื่อเฉินเสียงเหอ”
ฉินเยว่กลอกตา “นี่ฉันพูดจริงจังกับคุณอยู่นะ!”
เฉินชางยิ้ม “ผมจะหลอกคุณทำไม”
……
……
ตรุษจีนผ่านไปแล้วโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เช้าตรู่วันชิวสี่ เฉินชางก็ขับรถไปส่งครอบครัวฉินเยว่
พอถึงทางด่วน ฉินเยว่ก็ฟุบอยู่กับตัวเฉินชางอย่างกับหมีโคอาล่าไม่อยากลงมา
เฉินชางอดยิ้มไม่ได้ “อีกสองวันก็กลับแล้ว!”
ฉินเยว่ “ไม่ฟังๆ ไม่รับไม่รู้!”
ยายคนนี้ทำเอาเฉินชางหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “คนเยอะขนาดนี้มองคุณอยู่นะ ไม่อายหรือไง!”
พอฉินเยว่ได้ยิน ก็เหมือนรู้สึกว่านี่ก็มีเหตุผล จึงสวมฮู้ดขนเฟอร์ใบโตที่อยู่บนเสื้อขนเป็ด คราวนี้อย่าว่าแต่หน้าเลย หัวยังมองไม่เห็นด้วยซ้ำ
ฉินเยว่ที่หลอกตัวเองอยู่จูบลงบนใบหน้าเฉินชางอย่างเหิมเกริมไม่หวั่นเกรงครั้งหนึ่ง “แบบนี้พวกเขาก
