ห้คนในหมู่บ้านหลายคนเคารพ ‘เทพเซียนเฒ่า’ ผู้นี้มาก
ทว่าเทพเซียนเฒ่าผู้นี้ก็แปลก ช่วงแรกๆ ทำนายดวงชะตาให้แต่คนรวย
ช่วงสองปีนี้กลายเป็นทำนายให้แต่คนที่มีวาสนา
คนมีวาสนานี้….ครึ่งปียังเจอไม่กี่คน
ดังนั้นคนที่มาจึงค่อยๆ น้อยลง เพราะมาแล้วเขาก็เก็บตัวไม่ออกมา คุณเองก็ทำอะไรไม่ได้
และหลังจากวันนี้พวกเฉินชางขับรถมาถึงหมู่บ้าน ก็สืบข่าวจากคนในหมู่บ้าน
คนในหมู่บ้านก็กระตือรือร้น ยิ้มเอ่ยกับเฉินต้าไห่ว่า “พี่ใหญ่ เทพเซียนเฒ่าไม่ดูดวงมานานแล้ว พวกคุณมาเสียเที่ยวแล้วละ”
เฉินต้าไห่ได้ยินแล้วอดยิ้มไม่ได้ “ก็ถือว่าลองเสี่ยงดูแล้วกัน!”
ชาวบ้านคนนั้นได้ยินก็พยักหน้ายิ้มแล้วชี้ทางให้
“ข้างหน้าขับรถไปยากแล้ว เดินไปดีกว่า ถนนที่นี่เทพเซียนเฒ่าไม่ให้ปูพื้น”
พอทุกคนได้ยินก็สงสัยมากขึ้นทันที
ก็ถือเสียว่าผ่อนคลายแล้วกัน ทุกคนจึงเดินไปข้างหน้า
จี้หรูอวิ๋นอดเอ่ยขึ้นไม่ได้ว่า “เทพเซียนเฒ่านี่ลึกลับลับดีจังเนอะ มีกลิ่นอายเซียนมากกว่าเซียนภูเขาอวี้ในเมืองอันหยางเรานั่นอีก!”
ทางภูเขาเป็นดิน ทั้งยังไม่ปูพื้น
พวกเขาเดินไปราวสองกิโลเมตร ใช้เวลายี่สิบนาทีเต็มถึงเห็นอารามเต๋า
ทุกคนดีใจ เร่งเดินไปทางอารามเต๋า
เฉินต้าไห่ยิ้ม
