แผนกฉุกเฉินเพิ่งรักษาผู้ป่วยเสร็จ เขาที่เป็นลูกกระจ๊อกของแผนกควรไปพูดกับพยาบาลที่เคาน์เตอร์พยาบาล
แต่จู่ๆ เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันนี้ก็แว่วมา ทำให้พวกเสิ่่นซิวหย่วนตกใจจนลุกขึ้นมาทันที
ถัดมาก็ได้ยินคำพูดของเฉินชาง!
“ผู้ป่วย เพศหญิง หลี่ตัน อายุยี่สิบแปดปี ครึ่งชั่วโมงที่แล้วกินไดคลอร์วอสไปหนึ่งร้อยมิลลิลิตร ก่อนหน้านี้…แต่งงานแล้วยังไม่มีลูก ครึ่งชั่วโมงก่อนใช้น้ำเบคกิ้งโซดากระตุ้นให้อาเจียน อาการในตอนนี้ เวียนหัว คลื่นไส้ น้ำลายไหลออกมาเอง เหงื่อออกมา หายใจลำบาก กล้ามเนื้อกระตุกร่วมด้วย เปล่งเสียงไม่ชัดเจน ผลตรวจร่างกาย รูม่านตาหดเล็กเท่าปลายเข็ม เกร็งกระตุก การหายใจกับชีพจรเต้นช้า!”
……
คำพูดที่เชี่ยวชาญจนเขียนชาร์ตผู้ป่วยได้เลยของเฉินชางทำให้เสิ่นซิวหย่วนผงะไปครู่หนึ่ง ต่อให้สมองอึ้งไป แต่ก็ยังฟังเนื้อหาเข้าใจแจ่มแจ้ง ผู้ป่วยได้รับสารพิษไดคลอร์วอส!
ตอนนี้อาจจะได้รับพิษรุนแรง!
ต้องรีบเริ่มกู้ชีพทันที!
แต่…ทำไมผู้ชายที่อุ้มผู้หญิงมาถึงพูดจาได้อย่างเชี่ยวชาญขนาดนั้น
อย่างกับเคยได้ยินญาติผู้ป่วยแบบนี้ตอนไหน!
เรื่องที่เชี่ยวชาญกว่าตนแบบนี้เคยเกิดขึ้นตอนไหนกันนะ!
ใช่แล้ว!
หัวหน้าเฉินนั่นเอง!
หัวหน้าเฉิน ผ
