ระตูถี่ๆ เสียงร้องตะโกนกับเสียงเห่าของต้าหวงปะปนกัน ทุกคนในบ้านก็ตื่นขึ้นทันที!โดยเฉพาะพวกเฉินชาง ฉินเสี้ยวยวนพวกเขาทำงานมานาน ทำให้หลับไม่ลึกจนชินด้านเฉินต้าไห่รีบลุกขึ้นไปเปิดประตู“ใครน่ะ ดึกดื่นมาเคาะประตู!” เฉินต้าไห่คลำผนังเปิดไฟ พอเห็นว่าเพิ่งเที่ยงคืนครึ่งจึงสงสัยทันที อดตะโกนถามไม่ได้“ฉันเอง! หยางเต๋อโหย่ว! ต้าไห่ เปิดประตูเร็ว เกิดเรื่องแล้ว”เฉินต้าไห่ได้ยินเข้า ต่อให้ลังเลไม่อยากทำแค่ไหน แต่ก็ยังลุกขึ้นอยู่ดีถึงอย่างไรก็มาเคาะประตูบ้านกลางดึก รบกวนการพักผ่อนของครอบครัวลูกสะใภ้“มาแล้วๆ เลิกเคาะได้แล้ว! เบาๆ หน่อยสิ!”เฉินต้าไห่บ่นงึมงำ รีบลุกขึ้นมาเปิดประตูพอเปิดแล้ว ก็เห็นหยางเต๋อโหย่วสีหน้าหวาดหวั่นกระวนกระวาย“เป็นอะไร ดึกขนาดนี้เคาะประตูอยู่ได้…”เฉินต้าไห่นึกว่าอีกฝ่ายดื่มเหล้าหนักไปเลยเกิดคลั่งขึ้นมาหยางเต๋อโหย่วเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้นทำตัวไม่ถูก “เสี่ยวเฉินล่ะเฉินชาง ปลุกเขาให้รีบไปดูหน่อย หลี่ตันลูกสะใภ้บ้านหวังฟ่านกินยาฆ่าแมลงแล้ว!”[1]หนึ่งจิน（斤） เท่ากับห้าร้อยมิลลิลิตร
