ได้ยินแบบนี้ เฉินเจี้ยนซานอดยิ้มไม่ได้ “ฮ่าๆ ได้ๆ พามา ลุงจะให้ เงินอั่งเปาซองหนา”
ถ้าจะบอกว่าเฉินเจี้ยนซานมีเงิน ก็ไม่ได้มีเยอะขนาดนั้น พูดได้ แค่ว่าเมื่อเทียบกับพวกน้องๆ ก็ไม่ขาดเงิน
ใช ้ปีละล้านก็ไม่ใช่ปัญหามากนัก
เฉินต้าไห่อดถูมือไม่ได้ พลันเผยรอยยิ้ม “พี่ พรุ่งนี้ครอบครัว แฟนเฉินชางจะมาที่บ้าน พี่ไปด้วยไหมครับ ถึงอย่างไรพี่ก็เป็ นคนใน สังคม ผมพูดแต่ภาษาถิ่นแบบนี้ ถ้าทุกคนเงียบจะลาบากใจแค่ไหน!”
เฉินเจี้ยนซานตอบรับเต็มปากเต็มคา “ได้ๆ ฮ่าๆ ฉันไปดูหลาน สะใภ้ของฉันสักหน่อย เดี๋ยวๆ ฉันเอาเหล้าบุหรี่ดีๆ ไว้ต้อนรับ”
เฉินเจี้ยนซานพูดกับลูกสาว “ตั๋วตั่ว ไปเอาอู่เหลียงเย่[1]ของพ่อ มาให้คุณอาหนูสักสองสามขวด แล้วก็จงหัว[2]ด้วย”
ตั๋วตั่วเป็ นลูกสาวของเขา ชื่อจริงว่าเฉินตั่ว ปีนี้อายุยี่สิบห้าปี เธอ รีบลุกขึ้นพร ้อมรอยยิ้ม “คุณอาคะ พรุ่งนี้หนูไปด้วยค่ะ หนูอยากเห็น ว่าพี่สะใภ้หนูหน้าตาเป็ นอย่างไร”
เฉินต้าไห่รีบปฏิเสธ “ไม่ต้องครับพี่ ที่บ้านมีหมดแล้ว ผมเตรียม ไว้แล้วครับ พี่ไปนั่งคุยกันก็พอครับ ตั๋วตั่วก็มาด้วย เป็ นผู้หญิง เหมือนกัน พวกหนูจะได้คุยกันได้!”
พี่สาวกับน้องสาวหลายคนก็ถามอย่างประหลาดใจ “ครอบครัว ฝ่ายหญิงท าอะไรเหรอคะ”
เฉินต้าไห่ไม่ได้พูดตรงๆ แค่ตอบว่า “คนหนึ่งเป็ นหมอ คนหนึ่ง เป็ นพนักงานราชการ”
แค่นี้ ทุกคนก็อิจฉาแล้ว!
