“ไปเถอะ คุณขับดีๆ นะคะ เดี๋ยววันที่สามเราไปบ้านคุณค่ะ!”
เฉินชำงมองฉินเยว่พร ้อมเผยรอยยิ้ม “ได้ครับ! หลังตรุษจีนเรา ไปจดทะเบียนกัน! จากนั้นก็สมัครบัญชี!”
ฉินเยว่พยักหน้ำพร ้อมรอยยิ้ม
หลังจากเฉินชำงขึ้นรถ ฉินเยว่ก็มองรถที่ขับไกลออกไปอย่าง อาลัยอาวรณ์
ปีนี้ผ่ำนพ้นไปแล้ว
รถของเฉินชำงเต็มไปด้วยของขวัญตรุษจีน ถึงอย่างไรครั้งนี้ก็ ต้องอยู่บ้านหกเจ็ดวัน
อีกอย่าง ปี นี้เฉินหลัวไม่อยู่บ้าน เฉินชำงต้องไปเยี่ยมญำติ เพราะฉะนั้นสิ่งที่ควรจะเตรียมก็ต้องเตรียม
กว่าเขำจะถึงบ้านก็สี่ห้ำโมงเย็นแล้ว
ในหมู่บ้านมีโคมหลากสีแขวนอยู่ ระหว่างทางเต็มไปด้วยกลิ่น อายของตรุษจีน
แต่ละบ้านล้วนติดกลอนคู่หน้ำประตู แขวนโคมไฟ รื่นเริงอย่างยิ่ง ระหว่างทางมีเด็กๆ วิ่งเล่น เฉินชำงเองก็ขับช้ามาก
หลังจากกลับถึงบ้าน เฉินต้ำไห่ตั้งกองไฟต้อนรับตรุษจีน กลางบ้าน ซึ่งจะต้องจุดเช้าตรู่วันตรุษจีน
นี่เป็ นครั้งแรกในรอบสองปีที่เฉินชำงฉลองตรุษจีนกับพ่อแม่ เขำ ดีใจมาก
ภำยใต้บรรยากำศของเทศกำลแบบนี้ ทุกคนมีความสุขมาก สิ่ง เดียวที่เสียดำยคือเฉินหลัวไม่ได้อยู่ด้วย
ตอนกินข้ำวเย็น ทั้งครอบครัววิดีโอคอลกับเฉินหลัวไปชั่วโมง กว่า
หลังจากกินข้ำวเสร็จก็เปิ ดโทรทัศน์พลางห่อเกี๊ยว ทำอาหาร ต้อนรับตรุษจีนพลางดูรายกำรเคำท์ดำวน์
บำงทีชีวิตที่เรียบง่ำยแบบนี้ก็คือความสุขสินะ
